بریده‌هایی از کتاب سیاوش در آغوش آتش

دِلی کَز خِرَد گردد آراسته یکی گنج باشد پُر از خواسته

ز بیدادیِ شهریارِ جهان همه نیکویی‌ها شود در نهان

مَکُن هیچ بر جنگ جُستن شتاب به جنگِ تو آید خود افراسیاب گَر ایدون که زین روی جیحون کِشَد هَمی دامَنِ خویش در خون کِشَد

رستم به این سفرِ ناگهانی و پیشنهادِ افراسیاب بدگمان بود، نخست چند دیده‌بان فرستاد تا مبادا تا سرِ آنان به گفتگوی آشتی گرم است، لشکری کمین گرفته باشد و شبیخون بزند.

ستونِ خِرَد گشته بالای اوی