کتاب یک نخود سبز برای شش نفر

‫دست‌های‌مان را دور گردنش حلقه کردیم: «قول می‌دیم! به سر وسطی‌ها قسم!»

فریاد زدم: «رُمانم رو پس بده!» همان‌طور که از خنده روده‌بُر شده بود گفت: «تو اسم این رو می‌ذاری رمان؟ واقعاً؟ یه کلوب یه نفره؟ نکنه فکر کردی الان اِنید گولوتونی؟» اسمش را غلط می‌گفت تا حرص من را دربیاورد، چون می‌دانست انید بلایتون نویسندهٔ مورد علاقهٔ من است.

یک جشن عالی برای روز مادر گرفته بودیم. ولی می‌بایست برای روز پدر فکر دیگری بکنیم. چون انجام کار خانه به جای مادر و پدر خیلی سخت بود، واقعاً هلاک شده بودیم.

ژان ـ د پرسید: «بیماری "مصلحتی" یعنی چی؟» پدر همان‌طور که کیف پزشکی‌اش را می‌آورد گفت: «به وقتی می‌گن که کسی وانمود می‌کنه حالش خیلی بده، چون نمی‌خواد مدرسه بره. اما من برای این بیماری یه آمپول فوق‌العاده بزرگ دارم.» هر دو با هم به او اطمینان دادیم: «خیلی بهتر شدیم.»