بریده‌هایی از کتاب مجیستریوم (جلد چهارم؛ نقاب نقره ای)

فقط ارون از جایش تکان نخورد. همان‌جا که بود، ایستاد. تنها و بی‌کس، جادوگری که زمانی ماکار بود و حالا فراموش شده بود. شبیه سنگی در کف رودخانه بود

«امروز خیلی‌ها می‌میرن. مگه نه؟»