بریده‌هایی از کتاب شفاف اندیشی

هرچه مدت طولانی‌تری از انجام کارهایی که می‌دانیم ضروری‌اند طفره برویم، برایمان دشوارتر می‌شوند.

قضاوت‌کردن دربارهٔ دیگران راحت‌تر از شناختن خویشتن است. بروس لی

‫انسان اختیار دارد هرآنچه را اراده می‌کند، انجام دهد؛ اما آنچه اراده می‌کند، در دایرهٔ اختیار خودش نیست. ‫آرتور شوپنهاور ‫ما نمی‌توانیم پیش‌فرض‌هایمان را به‌طور کامل حذف کنیم؛ اما می‌توانیم آن‌ها را از نو برنامه‌ریزی کنیم. اگر می‌خواهیم رفتارمان را بهتر کنیم و به اهدافمان برسیم و لذت و معنای بیشتری را وارد زندگی خود کنیم، باید مدیریت پیش‌فرض‌هایمان را یاد بگیریم.

فرمول شکست این است که چند اشتباه کوچک را پشت‌سرهم تکرار کنیم. اینکه نتایج کاری بلافاصله مشاهده نمی‌شود، بدین معنا نیست که عواقبی در کار نخواهد بود. آ

‫اگر منظم با افرادی نشست‌وبرخاست کنی، ناگزیر شبیه آن‌ها می‌شوی... . اگر یک تکه زغال خاموش را کنار تکه‌زغالی شعله‌ور بگذاری، یا زغال خاموش دیگری را خاموش خواهد کرد یا زغال شعله‌ور آن‌یکی را شعله‌ور... . یادت باشد اگر با شخص خاک‌آلود هم‌نشینی کنی، ناگزیر دامان خودت هم به خاک آلوده می‌شود. ‫اپیکتت، گفتارها

اگر متوجه شدید که انرژی زیادی را صرف هم‌رنگی با جماعت می‌کنید، اگر همواره در ترس از مأیوس‌کردن دیگران به سر می‌برید، اگر از تنهاماندن واهمه دارید، اگر فکر مسخره‌شدن وحشت‌زده‌تان می‌کند، هوشیار باشید! پیش‌فرض اجتماعی بر شما مسلط شده است

بزرگ‌ترین اشتباهی که ما انسان‌ها مرتکب می‌شویم، معمولاً اشتباه اولمان نیست؛ بلکه اشتباهی است که برای لاپوشانی و فرار از پذیرش مسئولیت اشتباه اول مرتکب می‌شویم. اشتباه اول بهای گزافی دارد؛ اما دومی به‌مراتب گران‌تر است.

تصمیم‌های اشتباه ممکن است سال‌های عمرمان را هدر دهند و همین زندگی کوتاهی را که به ما هدیه داده شده، به کاممان زهر کنند.

تغییر مسیر از روش‌های آشنا دردناک است. چه کسی می‌خواهد روش جدیدی را امتحان کند که معلوم نیست به درد می‌خورد یا نه؟

برای غلبه بر پیش‌فرض‌هایمان، ضروری است که از قوت‌ها و ضعف‌ها، توانایی‌ها و محدودیت‌هایمان آگاه باشیم. اگر ضعف‌های خودمان را نشناسیم، پیش‌فرض‌هایمان از آن‌ها علیه خودمان استفاده می‌کنند و کنترل اوضاع را به دست می‌گیرند.

«اگه دیدی داخل چاهی، قدم اول اینه که دست از کندن برداری.»

نباید اجازه بدی ایمان به پیروزی نهایی باعث بشه واقعیت‌های هولناک فعلی رو نادیده بگیری؛ حالا هرچی که باشه.»

همیشه امروز و در همین لحظه کاری هست که می‌توانیم برای بهبود موقعیت فردایمان انجام دهیم. شاید نتوانیم مشکل را حل کنیم؛ اما اقدام بعدی ما وضعیت را بهتر یا بدتر می‌کند. همیشه کاری ولو کوچک وجود دارد که اختیارش دست ماست و ما را در راه پیشرفت یاری می‌کند.

زندگی زمانی راحت می‌شود که دست از سرزنش‌کردن دیگران بردارید و روی آنچه می‌توانید کنترل کنید، متمرکز شوید.

کاش می‌توانستیم دیراندیشی فردا را به دوراندیشی امروز بدل کنیم.

ما بیشتر از اینکه حسرت کارهایی را که کرده‌ایم بخوریم، حسرت کارهای نکرده را می‌خوریم. شاید امتحان‌کردن و شکست‌خوردن دردناک باشد؛ اما حداقل این درد زود از بین می‌رود. ازسوی‌دیگر، امتحان‌نکردنِ آنچه دلمان می‌خواهد، درد کمتری دارد؛ اما همیشه در وجودمان باقی می‌ماند.

وقتی نشانه‌های مثبتی را که انتظار داشتیم نمی‌بینیم، لزوماً به این معنا نیست که همه‌چیز اشتباه پیش رفته است؛ بلکه به این معناست که این لحظه ارزش توجه ما را دارد. اینجا نقطهٔ شکستِ بسیاری از پروژه‌هاست. بسیاری از تصمیم‌ها در همین نقطه از مسیر، چالش‌برانگیز می‌شود، زمانی که هیچ‌کدام از نشانه‌های مثبت و منفی مد نظرمان را نمی‌بینیم.

«هالت» مخفف واژه‌های گرسنه، خشمگین، تنها و خسته است. آن‌ها می‌گویند: «وقتی هوس نوشیدن به سرت زد، از خودت بپرس آیا دچار یکی از این حالت‌ها هستی. اگر جواب مثبت بود، به‌جای نوشیدن، مشکل واقعی را حل کن.»

کسی که ولع بزرگ‌دیده‌شدن دارد، ضعف‌هایش را به همه نشان می‌دهد. بسیاری از ما به بزرگ‌بودن واقعی اهمیتی نمی‌دهیم و فقط دوست داریم بزرگ دیده شویم. زمانی که کسی در تصور ما از خودمان یا تصوری که می‌خواهیم بقیه از ما داشته باشند تردید می‌کند، غرورمان وارد عمل می‌شود و ما اغلب بدون تعقل واکنش نشان می‌دهیم.

بیشتر آنچه ما «اندیشیدن» تلقی می‌کنیم، در واقع واکنش‌نشان‌دادنِ بدون استدلال است.

یکی از اشتباهات متداول ما این است که به‌جای پذیرش واقعیت جهان، دربارهٔ اینکه جهان چگونه باید می‌بود، چانه‌زنی می‌کنیم.

وقتی نتایج مطلوب ما رنگ واقعیت به خود نمی‌گیرند، راحت‌ترین کار این است که تقصیر را بر گردن اوضاع پیرامونی یا دیگران بیفکنیم.

. هرچه مدت طولانی‌تری از انجام کارهایی که می‌دانیم ضروری‌اند طفره برویم، برایمان دشوارتر می‌شوند. فکر می‌کنیم اجتناب از بروز اختلاف راحت‌تر و بی‌دردسرتر است؛ اما هرچه بیشتر از اختلافات اجتناب کنیم، اجتناب از آن ضروری‌تر می‌شود. هرچه از گفت‌وگوی کوتاه اما دشواری طفره برویم، خیلی زود به مسئله‌ای بزرگ و لاینحل تبدیل می‌شود.

ناخدا باید کشتی را از منظر خدمه‌اش نگاه کند. آن‌ها باید محیطی فراهم کنند که کارکنان از ابراز عقاید و ایده‌هایشان نترسند.» [۳]

وقتی کاری را انجام می‌دهیم که همه انجام می‌دهند، تنها راه پیشی‌گرفتن از آن‌ها این است که سخت‌تر از بقیه تلاش کنیم.

. سرمایه‌گذار اسطوره‌ای، وارن بافت، اشاره می‌کند: «اینکه دیگران با تو موافق یا مخالف باشند، تأثیری روی درست یا غلط‌بودن دیدگاهت ندارد. فقط زمانی حق با توست که شواهد و استدلالت درست باشد.»

نتیجه این می‌شود که سازمان‌ها و افراد وقت و انرژی زیادی را صرف حل مسائل اشتباه می‌کنند. درمان عوارض جانبی بیماری بسیار راحت‌تر از ریشه‌کن‌کردن بیماری است و خاموش‌کردن آتش راحت‌تر از پیشگیری از آتش‌سوزی است. مشکلِ این رویکرد این است که آتش هیچ‌وقت خاموش نمی‌شود و زیر خاکستر می‌ماند تا دوباره شعله‌ور شود. بنابراین وقتی پرداختن به مشکل اصلی را به آینده موکول می‌کنیم، آینده دیر یا زود فرامی‌رسد.

موفق‌ترین افراد جهان می‌دانند که برای پیروزشدن در وهلهٔ اول باید از شکست‌خوردن اجتناب کنیم

انسان اختیار دارد هرآنچه را اراده می‌کند، انجام دهد؛ اما آنچه اراده می‌کند، در دایرهٔ اختیار خودش نیست.

«این درسِ خیلی مهمیه. نباید اجازه بدی ایمان به پیروزی نهایی باعث بشه واقعیت‌های هولناک فعلی رو نادیده بگیری؛ حالا هرچی که باشه.»