کتاب دو نمایشنامه از اوریپید

شیرین‌ترین هدیهٔ زندگی که به انسان میرا داده شده نگاه کردن به نور روز است. جهان زیرین همه عدم است. کسی که آرزوی مرگ می‌کند دیوانه است. یک زندگی ساده بهتر از مرگی قهرمانانه است.

در دوران مادرشاهی ارتباط بین رابطهٔ زناشویی و تولد شناخته شده نبود. مردم به صورت غریزی با یک‌دیگر می‌آمیختند و شگفت‌زده می‌شدند هنگامی‌که کودکی به دنیا می‌آمد. بعدها زمانی که روابط بهتر شناخته شد، مردان می‌خواستند مطمئن باشند که کدامین کودکان از آن آنان هستند و برای تأیید چنین منظوری به دنبال دختران باکره رفتند و سپس آنان را زنان خود کردند.

چه در باور ما به نام انسان این عصر بگنجد و چه نه، تاریخ قربانی انسان، پنج هزار ساله است. در حقیقت آبای انسان در کشاکش شکل‌گیری آیین‌های قربانی پنج هزار سال دست به قربانی انسان به‌عنوان برترین خون و به‌عنوان نیروی مانای هستی برای خدایان زدند.

بله، قدرت شیرین است اما بر لبهٔ پرتگاه درد و رنج ایستاده است. گاه این خدایان هستند که زندگی انسان را ویران می‌کنند. گاه این ذهن انسان‌هاست که شریر و بی‌شمارند و ویرانی به بار می‌آورند.