کتاب مرا بازگردان

فریاد زدم: «با من بمون!» دستت را محکم دور دستم حلقه کردی و با صدای بلند جواب دادی: «نگران نباش، همین کار رو می‌کنم!» و امیدوار بودم که چنین کنی، تا ابد.

دوستت دارم. همیشه دوستت داشتم و خواهم داشت. هر چقدر هم رفتنت به درازا بکشد، هرگز دست از دوست داشتنت برنخواهم داشت.

هری سعی کرد به من بگوید آنچه احساس کرده‌ام، دلباختگی موقت است و کوشیدم تا حرفش را باور کنم.

نمی‌خواهم که چیزی باعث نگرانی الن شود. او زندگی‌ای را به من داده که اکنون در حال زیستنش هستم، و عشقی که نسبت به الن احساس می‌کنم، همواره با سپاسگزاری، فزونی خواهد یافت. اما چون دلیل تردیدش را می‌دانم، دیگر بیشتر سؤال‌پیچَش نمی‌کنم. الن می‌خواهد از من بپرسد که به‌نظرم لیلا هنوز می‌تواند زنده باشد یا نه.

این حقیقت که الن فکر کرده لیلا را دیده، باعث نگرانی‌ام نمی‌شود؛

فقط خدا می‌داند، ندانستن دشوارترین امر است،