کتاب مردم نیامده اند

در ایران رسم است هر کسی به سفر می‌رود، در هر منزل که می‌رسد، به در و دیوار و حجرات کاروان‌سرا اسم و رسم خود را و پدر خود را و خوشی و ناخوشی راه را یادگار می‌نگارد و اغلب چون قلم و دوات ندارد با ذغال می‌نویسند و دیوارها را سیاه می‌نمایند و همان قسم که فرنگی‌ها سفرنامه می‌نویسند و طبع نموده منتشر می‌سازند تا دیگران از کیفیت آن و راه و حالت منازل و اطلاعات جغرافی بین راه آگاه شوند.