کتاب دل پاک، پایان خوش

اگر عشقی را که از خود دریغ کرده‌ای بی‌محابا برای دیگران صرف کنی و احترامی را که از خود دریغ کرده‌ای وقف دیگران کنی در این دنیا بیش از هر کسی مدیون خودت خواهی بود

نتیجهٔ تلاش خود را نمی‌توانی از انسان‌های ناآگاه بگیری، برای کسی که درکی از کار تو ندارد تلاش تو هیچ ارزشی ندارد، کار را آن کس که می‌داند انجام می‌دهد، کسی که کم می‌داند نظر می‌دهد و کسی که نمی‌داند انتقاد می‌کند، کسی هم که نمی‌تواند انجام دهد چوب لای چرخت می‌گذارد این را بدان...»

اگر قلبت پاک باشد داستانت پایان خوشی خواهد داشت

خوبی، تمامی ارزشیست که انسان را انسان می‌سازد.

همواره در زندگیت مصمم باش! وقتی می‌خواهی تصمیم بگیری نظرات دیگران را بشنو اما تنها به ندای درونت گوش کن.

آیا فکر نمی‌کنی آنسوی باورهای تو، فراتر از سناریوهایی که در گوشهٔ ذهنت نگاشته‌ای احتمالاتی معجزه آسا وجود دارند؟

منتظر هر کسی هستی، اول باید خودت بتوانی به آن آدم تبدیل شوی.

کسانی که تو را می‌آزارند را رها کن تا برای کسانی که می‌توانند به تو عشق دهند جایی باز شود

‫از همین رو تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم آن است که بهترینِ خودمان را انجام دهیم... باقی امر تسلیم محض است... به جای مقاومت در برابر تغییراتی که زندگی در سر راه ما قرار می‌دهد باید آنچه پیش می‌آید را پذیرفته و تسلیم خیر و خوبی پیشامدها باشیم و با جریان زندگی همسو شویم

«تنها کسانی باهم سر سازش دارند که احساسات مشترکی را تجربه می‌کنند نه آنان که تنها به یک زبان سخن می‌گویند.»

حکیمی می‌گوید: «هر آنچه هستی را جذب می‌کنی نه آنچه را که طلب می‌کنی.»

من بر این باورم که هیچ ملاقات و آشنایی نمی‌تواند بر حسب اتفاق باشد

کسانی که تو را می‌آزارند را رها کن تا برای کسانی که می‌توانند به تو عشق دهند جایی باز شود؛

من انسانی دارای عیب و نقص هستم که پروردگاری بی‌نقص به او عشق می‌ورزد

«تنها کسانی باهم سر سازش دارند که احساسات مشترکی را تجربه می‌کنند نه آنان که تنها به یک زبان سخن می‌گویند.»

‫«قانون کامیون زباله؟!» ‫بله، برخی از انسان‌ها مثل کامیون زباله هستند؛ در حالی که درونشان پر از زباله است در اطراف ما می‌گردند، خشم و عصبانیت، نا امیدی، حرص، کینه، دعوا و دشمنی را درون خود انباشته کرده و هر لحظه در حال دعوا هستند، درونشان میدان جنگ است... درست زمانی که زیاد پر می‌شوند احساس نیاز می‌کنند که زباله‌هایی که درونشان جمع کرده‌اند را در جایی رها کنند، گاهی اوقات این من هستم و گاهی هم دیگران... به خود نگیرید، فقط بخندید و برای آن‌ها طلب خیر و خوبی کنید و به راه خود ادامه دهید، زباله‌های آنان را در محل کار و منزل و یا میان انسان‌های دیگر پخش نکنید

نترس از اینکه نظم زندگیت برهم بریزد و زندگیت زیر و رو شود! از کجا می‌دانی که زیر زندگی از روی آن بهتر نباشد؟...

دردها آبستن تولد دوباره‌اند.

اگر به تو اعتماد نداشت تو را با این مسأله روبرو نمی‌کرد.