کتاب همه راه ها به کودکی ختم می شود! سرودهٔ سوزان علیوان و ترجمهٔ یدالله گودرزی (شهاب) است. نشر گویا این مجموعه شعر لبنانی را منتشر کرده است.

درباره کتاب همه راه ها به کودکی ختم می شود!

کتاب همه راه ها به کودکی ختم می شود! یک مجموعه شعر معاصر لبنانی را در بر گرفته است. این کتاب با یادداشتی به نام «سوزان علیوان شاعری در جست‌وجوی شهرهای کودکی!» آغاز شده است. عنوان برخی از شعرهای کتاب حاضر عبارت است از «در گلخانهٔ پروانه‌ها»، «کمترین چیزی که نیازمندیم»، «کافهٔ دولاپیکس»، «مسافرخانهٔ دل‌های شکسته!» و «در گرفتنِ عکس شک نکنید!». یدالله گودرزی (شهاب) گفته است که آنچه در این دفتر می‌خوانیم، گزیده‌ای از آثار این شاعر جهان عرب و اروپا است که کوشیده از روزنه‌ای زنانه به جهان بنگرد و راویِ انگاره‌های ذهنی و ناگفته‌های درونی باشد.

می‌دانیم که شعر جهان عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

خواندن کتاب همه راه ها به کودکی ختم می شود! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر لبنان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سوزان علیوان

سوزان علیوان در سال ۱۹۷۴ در بیروت از پدری لبنانی و مادری عراقی زاده شد. او شاعر و نقاش لبنانی مقیم پاریس است که در سال ۱۹۹۷ در دانشکدهٔ روزنامه‌نگاری و ارتباطات جمعیِ دانشگاه آمریکایی قاهره تحصیلات خویش را به پایان برد. جنگ در میهن، او را برآن داشت تا دوران کودکی و جوانی خود را میان اندلس، پاریس و قاهره بگذراند. از آثار او می‌توان به «همه راه ها به کودکی ختم می شود!»، «پرندهٔ کافه‌نشین»، «مخفیگاهِ فرشته»، «به کسی مانند نیستم»، «خورشید گذرا»، «دستی نیست» و «نامش عشق بود» اشاره کرد. سروده‌های او فضایی انسانی و سرشار از احساس دارد. علاقهٔ ژرف او به نقاشی سبب شده تا به فرتور و ایماژ در شعر روی آورد ازاین‌رو در بیشتر سروده‌هایش، تصویرهای پرشمار شعری موج می‌زند؛ سوزان علیوان یک هنرمند تجسمی نیز هست.

بخشی از کتاب همه راه ها به کودکی ختم می شود!

«"ایستگاه نیمه شب"

آنگونه که چهره‌ای در مِه می‌خندد

ثبت می‌کند خود را

درسکوتِ ساعت‌ها

ایستگاهی که منتظرِ هیچکس نیست

اما پُر از رهگذر است

رکودی به ژرفای کیهان

ابرهایی که سایه‌هایشان روی سرهاست

زمان انگار چون مرگ باز ایستاده

در نیمروز

این همه صندلی برای کیست؟

آیا باد با بال‌های غریب

کنارِ چمدان‌های ایستگاه نشسته است؟

انگار نیمه شب‌ها کلید رؤیا را گم کرده است

با اشکی روی چهرهٔ خداحافظی

آیا اینجا استعاره‌ای است

از حرف‌های بی‌پایانِ زیرِ باران؟!

عشق اول اسب‌های آواره را دنبال می‌کند

من از لحظه و اعلان‌ها

و صمیمیتِ نیستی عکس می‌گیرم

و نامِ فراموش از وزشِ نسیم را

زمزمه می‌کنم

و مانند پادشاهان قرون وسطایی

پیاده‌روی کوتاه را قدم می‌زنم.

بیهوده روحم را

برای قصه‌های راه گشودم!»

بریده‌هایی از کتاب همه راه ها به کودکی ختم می شود!