فضیلتِ اصلی و اساسی اجتماعی، انسانیت است و حال آنکه فضیلت درونی، همانا بلندپایگی و علو و جلالت است و سعادت را در فضیلت شمردن. اما شناخت عقلی و حافظه و فکر، عبارت از حفظ احساسهای شایسته جانشینی حواس است در صورت فقدان آنها. احساس و وجدان، ویژه انسان و حیوان نیست و در هر موجودی در طبیعت یافت میشود و کل موجودات، حیوان عالم را تشکیل میدهند.