کتاب اشک دشمن

فکرش به پرواز در آمد و خیالش از دریا و صحرا گذشت و در آن جا فرود آمد, کنار ضریح حسین!! -یا حسین!!

اسرائیل خصوصا پس از شکست ۱۹۶۷ ده ها مکان در سراسر اروپا ایجاد کرده بود تا جوانان عرب را از همه جا برای میگساری, خوشگذرانی به بدترین شکل های آن و مواد مخدر به آن جا بکشاند ...

لحظه به لحظه و نامه پس از نامه, طنابی که روی دریایی از آتش کشیده شده بود گوشت پایش را دریده بود ... او میان دو آتش بود, فشاری که برای یادآوری به او وارد می شد و آتش احتیاطی که از آن چه نباید بر زبان آورد, بپرهیزد...

می خواست بخوابد، بسیار خسته و ناتوان شده بود ... کاملا از پا افتاده و سرگشته بود و می خواست بخوابد!! اما از خواب هم می ترسید ... چه اتفاقی می افتاد ار می خوابید و خواب می دید و در خواب حرف می زد؟؟

روزی نیروهای مصری از کانال سوئز گذشتند، الشوان از شادی پر در آورد، به خیابان ها رفت و با ماشین تنها در خیابان ها گشت زد و به شادی مردم نگاه می کرد، او یکی از آن کسانی بود که از کانال عبور کرده اند. آری او یکی از کسانی بود که این پیروزی را رقم زده بود، پیروزی که تمام دنیا را تکان داد ... اما او هرگز و هیچ وقت معنای پیروزی احساس نکرد و طعم بی نظیرش را نچشید مگر در آن لحظاتی که نبیل رو به رویش مانند یک مجسمه نشسته بود، نگاه های اندوهگینش مانند اشکی گرم از چشمانش سرازیر بود ...