بریده‌هایی از کتاب باد ویرانگر

آدمیزاد می‌تواند با تماشای عملکرد طبیعت هر چه نیاز دارد بداند، یاد بگیرد. همه‌چیز در طبیعت مدام مکتوب می‌شود، انگار در کتابی از حکمت‌های لایزال یا راز و مکاشفه. همه‌چیز؛ البته اگر بتوانی یاد بگیری شنیدن و دیدن چیزهایی را که طبیعت به تو می‌گوید و نشان می‌دهد.

دین مال زن‌ها بود و ضُعفا. خیر و شر امور روزمره بودند، چیزهایی که توی این دنیا به دست می‌آمدند و تجربه می‌شوند. دین از نظر او صرفاً راهی برای سر باز زدن از مسئولیت‌ها بود. پنهان شدن پشت‌سر خدا، منتظر رستگاری ماندن یا ملامت کردن شیطان بابت کارهای زشت خودت.

دین از نظر او صرفاً راهی برای سر باز زدن از مسئولیت‌ها بود. پنهان شدن پشت‌سر خدا، منتظر رستگاری ماندن یا ملامت کردن شیطان بابت کارهای زشت خودت.

شب‌ها همه‌مان خوش‌بین‌ایم. خیال می‌کنیم وقتی آسمان را روشنایی روزِ نو پُر کند، می‌توانیم همه‌چیز را تغییر دهیم و سرزنده و سرحال از نو شروع کنیم. اما صبح روز بعد خسته‌وکوفته از خواب بیدار می‌شویم، حتی پیش از شروع روز خسته‌ایم و باز همه‌چیز را موکول می‌کنیم به فردا و فردا

مگر مرگ، فارغ از این‌که چه کسی موجبش شده، چیزی جز همان هیچِ تاریک و تهی است؟