به کَرمت میخواهم
چیزهایی به من ببخشی که چشمم را روشن کند
آنقدر به خودت امیدوارم کنی
که دلم آرام بگیرد
و چنان یقین و باوری به من بدهی
که با آن
هم سختیهای دنیا را به چشمم کوچک کنی
هم پردههای نابینایی را از پیش چشم دلم برداری
به امید مهربانیات
مهربانترین!