کتاب گورشاه (کتاب اول، دختران گمشده)

خواستم بپرسم از کجا می‌داند که تازه اگر هم صاحبِ قبلیِ خانه را پیدا کند، طرف می‌داند چه بر سر دخترش آمده، که گفت: «تو باهام می‌آی؟» «کجا؟» «پیش همین یارو.» به ساعت روی میز نگاه کردم. چهار ساعت دیگر باید می‌رفتم سر کلاس. دو کلاس پشت سر هم داشتم که حداقل چهار ساعت طول می‌کشید.

سیگار را که لای دو انگشتش گرفته بود، تا نزدیک صورتش بالا آورد. فکر می‌کردم می‌خواهد به آن پک بزند، اما فقط زل زد به آتشش.

آقای فرخی؟ خوابیدی؟ صدامو می‌شنوی؟ می‌خوای یه سیگار بدم بهت؟

باعجله مسیری را در پیش گرفت که چند دقیقه قبل من از آن در حال فرار بودم. پسر دوید و بازویش را گرفت. گفت: «هیچ کاری از دستمون برنمی‌آد. چرا نمی‌فهمی؟ هیچ کاری. این دفعه اگه بگیرنت، یه ثانیه هم صبر نمی‌کنن.» دختر دستش را کشید. گفت: «برام مهم نیست.»

«آره، از دست هیچ‌کس کاری ساخته نیست. هیچ‌کس تا حالا نتونسته کاری بکنه، هیچ‌کس. ولی الان من می‌خوام یه کاری بکنم. می‌خوام با این مرد برم تا درهٔ سرخ. می‌خوام کمک کنم دخترهاشو نجات بده.»

سر تکان دادم. گفتم: «آره، حتی به قیمت جونم.» «پس منم باهات می‌آم، چون می‌خوام کمک کنم دخترهاتو پیدا کنی، چون دیگه هیچی برام مهم نیست.»