بریده‌هایی از کتاب ادبستان مطهر

انسان خَلقی دارد و خُلقی؛ خَلقش یعنی جسم و اندامش و خُلقش یعنی مجموعهٔ ملکاتش، یعنی شخصیتش. مَنِ انسانْ شخصیتش است، نه شخصش. شخصیت انسان دست کیست؟ دست خیلی از چیزهاست؛ دست محیط است، دست معلم است، دست پدر و مادر است، دست هم‌نشین است و دست کتاب‌هایی که می‌خواند است. اینجاست که تعلیم و تربیت اهمیت و ارزش خود را نشان می‌دهد.