ثریا اسفندیاری همسر دوم شاه در خاطراتش مینویسد: «دیگر نمیتوانستم مرد ضعیفی را که به هیئت او درآمده بود تحمل کنم؛ این شاه را که عرضهٔ تصمیمگیری نداشت، این بازیچهٔ دست قدرتهای بزرگ را، این عروسک خیمهشببازی را که دائماً بین عقاید این و توصیههای آن سرگردان بود!»