کتاب با اقتدار برخاستن (خلاصه کتاب)

چیزی که آن‌ها را از افراد عادی جدا می‌کند، شجاعتِ دوباره برخاستن است. در واقع اگر بتوانیم شکست را پدیده‌ای طبیعی درنظر بگیریم و بعد از هر ناکامی مجددا خود را برای تلاشی دوباره آماده کنیم، می‌توانیم به هر چیزی که می‌خواهیم برسیم.

احساس درماندگی، ضعف، ناتوانی و حتی پوچی همان احساساتی هستند که در مسیر خواسته‌های‌تان با آن‌ها مواجه خواهید شد. کلمه شکست فقط یک روی سکه است؛ نیمه خالی لیوانی که محتویات آن برای هر فردی متفاوت است. بیشتر افراد به‌جای اینکه به درد و رنج‌شان اعتراف کنند سنگینی آن را بر دوش دیگران می‌گذارند. آن‌ها افرادی هستند که با یک مشت حرف‌های نمایشی وانمود می‌کنند که در برابر شکست‌ها آسیبی نمی‌بینند. در مقابل پوست کلفت‌ها یا همان آدم‌های کله خر به شما صادقانه خواهند گفت که در برخی موقعیت‌ها چه دردی در انتظارتان خواهد بود. آن‌ها با شهامت به شما خواهند گفت که با وجود همان درد و رنج دوباره برخاسته‌اند و از نو شروع کرده‌اند. دنیای ما چنین افرادی را کم دارد؛ همان‌هایی که می‌خواهند به شما نشان دهند چگونه با وجود ناامیدی و احساس پوچی باز هم می‌توان از نو شروع کرد.

برای این‌کار ابتدا باید شناخت درستی از احساسات‌تان داشته باشید. البته این‌کار چالش‌برانگیزتر از چیزی است که تصورش را می‌کنید. همانطور که قبلا هم توضیح داده‌ایم، اکثر ما اینگونه آموزش دیده‌ایم که احساسات‌مان را سرکوب کنیم. برای مثال وقتی در موقعیتی خاص دچار احساس ناامیدی یا حتی عصبانیت می‌شویم، سعی می‌کنیم که ذهن خود را سرگرم موضوعی دیگر کنیم. در برخی موقعیت‌ها باوجود خشم و درد زیاد تلاش می‌کنیم که با افکار و دلایل منطقی، خودمان را از اصل موضوع منحرف کنیم. متأسفانه این بدترین واکنشی است که می‌توانیم در برابر احساسات‌مان نشان دهیم. با این‌کار فقط احساسات‌تان را دفن کرده‌اید و آن‌ها را نادیده گرفته‌اید. وقتی احساسات‌تان را بیش از حد در درون خود نگه دارید، بعدها در موقعیتی دیگر به بدترین صورت تخلیه خواهد شد.

انتظاراتی که برخلاف واقعیت باشد، ما را از پا درمی‌آورد

همه ما لحظات ناخوشایندی را در زندگی تجربه کرده‌ایم که در آن ناامید، افسرده و دلزده از رویدادهای زندگی‌مان شده‌ایم. احساساتی مثل افسردگی، ناامیدی و یا دلزدگی از فردی که خیلی دوستش داریم، مسائلی است که در برخی اوقات زندگی‌مان را تحت کنترل خود می‌گیرد.

همواره بین چیزی که انتظار داریم و چیزی که در واقعیت اتفاق می‌افتد، تفاوت زیادی وجود دارد. چه در زندگی شخصی و چه در زندگی حرفه‌ای تأثیر انتظارات بسیار پررنگ است. در واقع وجود همین انتظارات مختلف است که در بیشتر اوقات باعث ناامیدی ما می‌شود. هرچند انتظار و یا امید به رخ دادن برخی رویدادها، می‌تواند هیجان‌انگیز و انرژی‌بخش باشد، اما همیشه هم نتایج خوبی ندارد. وقتی واقعیات زندگی برخلاف انتظارتان پیش برود، خیلی زود عصبانی و افسرده می‌شوید. اگر همسرتان طبق انتظارات شما رفتار نکند یا اگر رئیس‌تان آن‌طور که باید ارزش زحمات شما را نداند، آتشی از خشم در درون‌تان شعله‌ور می‌شود که به‌راحتی خاموش نمی‌شود.

شکست طبیعی‌تر از چیزی است که تصورش را می‌کنید؛ مانند طلوع خورشید یا جوانه زدن یک گیاه، شکست نیز پدیده‌ای طبیعی است که بدون آن هیچ رشدی صورت نخواهد گرفت

حتی افرادی که با سماجت و یا التماس از شما درخواست کمک می‌کنند، دارای شخصیت و هویت هستند. دنیا به‌هیچ‌وجه جای عادلانه‌ای نیست. نابرابری و اختلاف طبقاتی بین انسان‌ها موضوعی است که نمی‌توان برای همیشه آن را حل کرد.

کتاب‌هایی که شما را برای مثبت دیدن نتایج و تصویرسازی نتیجه مورد نظرتان هیجان‌زده می‌کنند را فراموش کنید. تعریف مثبت‌اندیشی با چیزی که در واقعیت وجود دارد بسیار متفاوت است. شاید بهتر باشد برای دریافت نتایج بهتر ابتدا شکست را به‌عنوان بخش جدایی‌ناپذیر روند رشدتان درنظر بگیرید تا از موانع احتمالی کمترین آسیب را ببینید.