بریده‌هایی از کتاب نظم جهانی

گروه‌های تندرو وعده دادند که نظام وقت خاورمیانه را با نظمی بر پایهٔ مذهب جایگزین کنند که نشانگر دو رویکرد جهان‌شمول به نظم جهانی بود: یکی رویکرد سنّی به واسطهٔ جنبش گستردهٔ اخوان‌المسلمین که در ۱۹۲۸ تأسیس شده بود، جنبش تندروی حماس که در سال ۲۰۰۷ در غزه قدرت یافت، و نیز جنبش تروریستی جهانی القاعده؛ و دیگری رویکرد شیعی به واسطهٔ انقلاب آیت‌الله خمینی و نیز جنبش زادهٔ آن یعنی حزب‌الله لبنان که «دولتی در دل یک دولت» است. همهٔ این گروه‌ها، که در نزاعی خشونت‌بار با یکدیگر هستند، هدفی مشترک داشتند و آن کمر بستن به فروپاشی نظم منطقه‌ای موجود و بازسازی منطقه تحت نظامی الهی بود.

کمال شگفتی، صعود آیت‌الله‌ها به اوج قدرت در مراحل پایانی به مدد قطع رابطه امریکا با نظام حاکم میسر شد؛ زیرا امریکا به غلط تصور می‌کرد که این تغییر نوظهور به برقراری دموکراسی و تقویت روابط ایران و امریکا شتاب بیشتری می‌بخشد.

صرف‌نظر از نوع سیاستی که تدوین می‌کنید، هنر اجرای سیاست خارجی یک کشور در یافتن راهی نهفته است که برای کشور بیشترین مزایا را دارد. ما ممکن است دربارهٔ نیت خیر بین‌المللی حرف بزنیم و واقعاً هم منظورمان همین باشد. اما در تحلیل نهایی، یک حکومت فقط در جهت منافع کشورش عمل می‌کند، و هیچ حکومتی چنان بی‌خرد نیست که کاری را انجام دهد که در کوتاه‌مدت یا درازمدت به ضرر کشورش باشد.