بریده‌هایی از کتاب نبوغ و جنون

هنر خود درمان‌کنندهٔ روان‌پریشی است و اگر هنر نبود بسیاری از بزرگانی که نامشان در تاریخ ذکر شده، دیوانه می‌شدند.

از آندره موروا نویسنده فرانسوی پرسیدند: «آیا همهٔ رمان‌نویسان مجنونند یا روان‌پریش؟» نویسندهٔ بزرگ پاسخ داد: «خیر، درست‌تر آن است که بگوییم آنان همگی روان‌پریش بودند وگرنه رمان‌نویس نمی‌شدند. این روان‌پریشی است که هنرمند را می‌آفریند، این هنر است که به او شفا می‌دهد».

ارسطو می‌گوید: «مالیخولیا از تمایل انسان به تنهایی و گوشه‌گیری و به فکر فرورفتن آغاز و سپس به بیماری صرع یا جنون و حتی خودکشی منتهی می‌شود. اما این مسئله نزد خلاقان بزرگ تا حدود معینی متوقف می‌شود زیرا خلاقیت به بیماری‌ها لگام زده آن‌ها را از پیشروی بازمی‌دارد.»