بریده‌هایی از کتاب عوارض جانبی

پین‌چاک مردی عصبی است که در اوقات فراغتش ماهیگیری می‌کند، ولی از سال ۱۹۲۳ چیزی صید نکرده

آزادی بشری برای نیدل‌من به معنای آگاهی از پوچی زندگی بود. می‌گفت: «خدا که سکوت کرده. حالا اگر بشود انسان را هم وادار کنیم زبان به دهان بگیرد، دیگر عالی می‌شود.»

مشکل زندگی او این است که همیشه چیزها را جایی جا می‌گذارد. یک‌بار رفته بود بخوابد و وقتی بیدار شد، تختش گم شده بود.)

اُ. اف. کرام‌گلد مقاله‌ای فوق‌العاده دربارهٔ برخی قبایل بورنئو نوشته که کلمهٔ «نه» را در زبانشان ندارند و درنتیجه، برای ردکردن درخواست دیگران سرشان را تکان می‌دهند و می‌گویند: «دوباره خدمتتان می‌رسم.»

آزادی بشری برای نیدل‌من به معنای آگاهی از پوچی زندگی بود. می‌گفت: «خدا که سکوت کرده. حالا اگر بشود انسان را هم وادار کنیم زبان به دهان بگیرد، دیگر عالی می‌شود.»

به باور او، آزادی واقعی تنها در نظامی عاری از نابرابری‌های اقتصادی ممکن بود

«خدا که سکوت کرده. حالا اگر بشود انسان را هم وادار کنیم زبان به دهان بگیرد، دیگر عالی می‌شود.»

پروفسور لئون اسپسی‌من وجود تمدنی حدود پانزده دقیقه پیشرفته‌تر از تمدن ما در فضا را بدیهی دانسته است. او حدس می‌زند که این موضوع باعث برتری آنها نسبت‌به ما شده، چون این‌طوری لازم نیست برای رسیدن سر قرارهایشان عجله کنند.

آزادی بشری برای نیدل‌من به معنای آگاهی از پوچی زندگی بود. می‌گفت: «خدا که سکوت کرده. حالا اگر بشود انسان را هم وادار کنیم زبان به دهان بگیرد، دیگر عالی می‌شود.»

تنها و بی‌کس در جهان سرگردانیم و برای جبران سرخوردگی و رنجمان همدیگر را آماج خشونتی هولناک قرار می‌دهیم.

کلوکه فکر می‌کرد خوب‌ها بهتر می‌خوابند، اما به نظر می‌آید بدها از ساعات بیداری‌شان خیلی بیشتر لذت می‌برند.

فهمیده بود جزو هر دسته‌ای باشد، همیشه در دستهٔ دیگر بیشتر خوش می‌گذرد.

انسان موجودی است محکوم به وجود در «زمان»،

«اعمال سیاسی هیچ‌گونه پیامد اخلاقی‌ای ندارند، چراکه خارج از قلمرو هستی حقیقی‌اند.»

آزادی بشری برای نیدل‌من به معنای آگاهی از پوچی زندگی بود.

می‌گفت: «خدا که سکوت کرده. حالا اگر بشود انسان را هم وادار کنیم زبان به دهان بگیرد، دیگر عالی می‌شود.»