کتاب فرزندان شوک: شورش وال‌استریت

«من بلافاصله به افرادی که می‌گویند مراقب منافع من هستند، بدبین می‌شوم. به‌خصوص در وال‌استریت».

شرط می‌بندم تصویری که اکثر مردم از این بازارها دارند هنوز هم تصویری است که انسان در آن نقش ایفا می‌کند. در این تصاویرِ بازارها، یک نوار کاغذی از پایین چند صفحه‌نمایش عبور می‌کند و مردان آلفا با لباس‌هایی با رنگ متفاوت در جایگاه‌های تجاری می‌ایستند و با فریاد با یکدیگر صحبت می‌کنند. این تصویر قدیمی است، جهانی که به تصویر می‌کشد دیگر مرده است. از حدود سال ۲۰۰۷، هیچ فرد گردن‌کلفتی با لباس رنگی که در جایگاه‌های تجاری ایستاده باشد وجود ندارد یا اگر باشند بی‌فایده هستند. هنوز هم افرادی در بورس اوراق بهادار نیویورک و بورس‌های مختلف شیکاگو کار می‌کنند؛ اما انسان‌ها دیگر تمام بازارهای مالی را اداره نمی‌کنند یا دیدگاه ممتازی در داخل آن بازارها ندارند. بازار سهام ایالات‌متحده در حال حاضر در داخل جعبه‌های سیاه در ساختمانی به‌شدت محافظت‌شده در نیوجرسی و شیکاگو انجام می‌شود.

«سخت میشه علاقه‌مند نشی که یکی از این وال‌استریتی‌هایی باشی که مردم از آن‌ها حساب می‌برند و این همه پول درمیارند.»