بریده‌هایی از کتاب از بازخوردت متشکرم

می‌خواهیم همین‌طوری که هستیم دوست داشته شویم، پذیرفته شویم و مورد احترام باشیم. ولی جوهرهٔ بازخورد دقیقاً همان چیزی است که نشان می‌دهد آن‌گونه که هستیم خیلی هم خوب نیست. پس از کوره درمی‌رویم

پژوهش‌های انجام‌شده درزمینهٔ خوشحالیْ عامل اصلی رضایتمندی در زندگی را یادگیری مداوم و رشد می‌دانند.

هر پیامی که در مورد خودتان دریافت می‌کنید بازخورد به حساب می‌آید. به‌طورکلی، بازخورد یعنی چگونه با استفاده از تجربه‌هایمان و معلومات دیگران در مورد خودمان بیشتر بدانیم __روشی که به کمک آن چیزهایی از زندگی یاد می‌گیریم.

اگر در مسیر رشد و پیشرفت جدی باشیم، چاره‌ای نداریم جز آنکه در یادگیری از هرکسی متبحر شویم.

استقبال از بازخورد خصیصه‌ای ذاتی نیست بلکه مهارتی است که می‌تواند پرورش یابد. ممکن است سخت و اضطراب‌آور باشد اما می‌شود آن را یاد گرفت.

تمام بازخوردها تحت‌الشعاع رابطهٔ بین بازخورددهنده و بازخوردگیرنده قرار می‌گیرند و ممکن است براساس باورهایی واکنش نشان دهیم که در مورد بازخورددهنده داریم (او اصلاً صلاحیت ندارد در مورد این موضوع نظر بدهد!) یا براساس احساسی که از طرز رفتارش با خودمان داریم واکنش نشان بدهیم (بعد از آن‌همه زحمتی که برایت کشیده‌ام، باید این گلایه‌های بی‌فایده‌ات را بشنوم؟).

احتمالاً مغزمان به‌گونه‌ای شکل گرفته است که مستعد یادگیری باشیم، اما متوجه می‌شویم یادگیری دربارهٔ خودمان داستان کاملاً متفاوتی دارد. یادگیری دربارهٔ خودمان ممکن است دردناک __گاهی هم تحمل‌ناپذیر__ باشد و بازخوردها اغلب با حالتی از تعجب یا نارضایتی از این داده می‌شوند که چرا نمی‌شود سر از رفتار مردم درآورد. بازخوردگیرنده بیشتر احساس می‌کند کولونوسکوپی‌اش می‌کنند تا اینکه حس کند «هدیهٔ یادگیری» را تقدیمش کرده‌اند.

استقبال از بازخورد فرایندی از جنس دسته‌بندی و غربالگری است __فرایند فهمیدن اینکه دیگری چیزها را چگونه می‌بیند، فرایند بررسی کردن ایده‌هایی که در ابتدا نامناسب به نظر می‌رسند، فرایند آزمودن، فرایند کنار گذاشتن یا رها کردن بخش‌هایی از بازخورد که آخرسر نامناسب به نظر می‌رسند یا در حال حاضر احتیاجی به آنها ندارید.