کتاب تت‌ ها

اما جنگ، نقطهٔ عطف زندگی و اندیشه‌هایم، چیزهای زیادی به من آموخت.

داستان تُت‌ها بنابراین برای من تراژدی درماندگان و ستم‌کشان به طور کلی‌ست.

خاموشی را نمی‌شود بد فهمید یا برداشتِ بد از آن کرد. هستند دقیقه‌هایی (ساعت‌هایی، سال‌هایی، دوران‌هایی) که خاموشی راز عمر دراز است.

اگر ماری خودش را ببلعد، آیا فضایی به قدر ماری باز خواهد شد؟ و چنان قدرت قهاری که انسان‌بودگی انسانی را به او بخوراند آیا هست؟ نیست؟ هست؟

خاموشی را نمی‌شود بد فهمید یا برداشتِ بد از آن کرد.

فقط واسه این می‌شینم تو مستراح که خوبه. هیشکی مزاحمم نیست، چفت درم که میندازم، انگار که تو بغل مادرم نشسته‌م… پس چرا هی می‌زنن به در؟ بَده؟ خلافه؟ علامت ناخوشیه؟