بریده‌هایی از کتاب انسان خلوت و خلوت انسانی

کار به جایی می‌رسد که انسان احساس می‌کند از درون خالی شده است؛ ولی نمی‌داند این خلأ را با چه چیزی پُر کند.

بارزترین عامل برای حرکت جامعه، طرز تفکر آن جامعه است

اما نکتهٔ اصلی و اساسی این است که همیشه انقلاب، فرزندان اصلی خودش را می‌خورد و وقتی آن‌ها از بین رفتند، نسل بعدی، دیگر آمادگی حفظ انقلاب را ندارد

هنگامی‌که برای خرید کالایی به بازار می‌رویم، بیشتر از آنکه خواست و نظر خودمان مهم باشد که چه می‌خواهیم، به این فکر می‌کنیم که دیگران دربارهٔ خوبی یا بدی این کالا چه می‌گویند. یعنی چنین شخصی به‌دلیل اینکه وجود خودش به‌مرور خالی شده است و تصور می‌کند دیگران پر هستند، به این باور می‌رسد که نظر آنان قاطع‌تر و بهتر است و آن‌ها هستند که باید دربارهٔ پوشش، آرایش، نوع سخن‌گفتن و رفتارهای ریز و درشت او نظر بدهند.

بزرگ‌ترین و اصلی‌ترین زمینه‌های استعماری، تخریب منابع فکری و انسانی است

بیماری اندیشه فقط از راه تغییر مسیر اندیشه، امکان درمان دارد.

او سنگرسازی برای حفظ و اعتلای اندیشهٔ دینی را از آشفته‌ترین بازار آن روز که دانشگاه نام داشت، آغاز کرد و «معیاردهی» ویژگی مهم کلاس‌های درس شهید دیالمه بود

در این انقلاب، انسان فقط انجام‌دهندهٔ کار بود و برنامه را اجرا کرد؛ ولی قدرت و نیرویی که داشت و حرکتی که انجام داد، به‌هیچ‌وجه پیش‌بینی‌شدهٔ این انسان نبود. طراح انقلاب هم این انسان نبود.

متأسفانه مثل اینکه افراد، دوباره به همان وضعیت بازمی‌گردند. امروز نه‌فقط آن افرادی به حالت اولیه‌شان برمی‌گردند که در گذشته، اهل این مجالس بودند، بلکه خیلی از اقشار مسلمان ما هم به نوع دیگری دارند به همان وضع برمی‌گردند. این انقلاب یک جرقه و تکان بود که رخ داد. اکنون که به پیروزی رسیده‌ایم، آن نهادهای وجودی که کاملاً عوض نشده و آن خلوت‌های درون که به‌طور کامل پُر نشده‌اند، دوباره درحال بازگشت به همان سمت هستند. نه‌فقط آن‌ها درحال بازگشتند، بلکه روابطی که باهم دارند و سخنرانی‌ها و فعالیت‌هایی که می‌کنند، تقریباً دارد به همان شکل برمی‌گردد؛ با این تفاوت که چهرهٔ ظاهری آن غیراسلامی نیست.