امام اجازه نمیدهد که مروان خواستهاش را به زبان بیاورد و بیانکند.
مرام و منش او این نیست که ذلّت و حقارت سائل را ببیند و خواهش و التماس او را بشنود و بعد کاری بکند. و توصیهاش هم همواره این بوده است که:
«عطا و بخشش، پیش از ظهور خواهش. این را خداوند دوستتر میدارد.»