بریده‌هایی از کتاب اگر غم لشگر انگیزد

مردم را فقیر کنید! هرچه دارند از آنان بستانید! سپس معیشت مردم را در دست بگیرید و به آنها جیره و مواجب بدهید!

وقت رفتن از این جهان که آدم دستهایش را به هم بمالد و بتکاند و بی‌معطلی برود.

فرمانش به مالک اشتر می‌فرماید: ‫شاخص شایستگی حاکم، قضاوت مردم است. شایسته، همان کسی است که مردم شایسته‌اش می‌دانند و درست، همان چیزی است که مردم، درستش می‌شمارند.۴

هر که به حکومت نزدیک‌تر، برخورداری‌اش از مواهب و منابع مالی، بیشتر و دستش برای چپاول بازتر. ‫هر که تبعیتش از حکومت، بیشتر، جیره و مواجبش افزونتر.

اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی به‌هم سازیم و بنیانش براندازیم

امام اجازه نمی‌دهد که مروان خواسته‌اش را به زبان بیاورد و بیان‌کند. ‫مرام و منش او این نیست که ذلّت و حقارت سائل را ببیند و خواهش و التماس او را بشنود و بعد کاری بکند. و توصیه‌اش هم همواره این بوده است که: ‫«عطا و بخشش، پیش از ظهور خواهش. این را خداوند دوست‌تر می‌دارد.»

مولایمان علی فرمود: إِنَ للهِ مَلَکاً یُنادیٖ فیٖ کُلِّ یَومٍ! لِدُوا لِلمَوتِ وَ اجمَعوا لِلفَناءِ وَابنُو لِلخَراب خداوند را فرشته‌ای است که هر روز خطاب به آدمی ندا می‌دهد: بزایید برای مردن! جمع کنید برای نابود شدن و بسازید برای ویران گشتن.

‫امام پیش و بیش از اینکه با زمین کار داشته باشد با آسمان کار دارد. ‫باید کار زمین را در آسمان پی بگیرد، اصلاح کند و سامان ببخشد. ‫امام تنها کسی است که می‌تواند قفل‌های آسمان را با دعا و مناجات و توبه و انابه و استغفار بگشاید.