بریده‌هایی از کتاب دختر پرتقالی

امیدوارم هیچ‌وقت در زندگی‌ات حس بیهودگی نکنی. اینکه هرکاری می‌کنی، هیچ اتفاقی نمی‌افتد

وقتی هیچ نشانی از کسی نداشته باشی، برای پیداکردنش چه می‌کنی؟ تمام نقاط شهر را می‌گردی یا در مرکزی‌ترین قسمت شهر می‌نشینی و منتظر می‌مانی تا شاید از آنجا رد شود؟

تو این‌همه راه اینجا آمده‌ای که مرا ببینی، فقط من را. نه یک زن، حالا هر زنی که شد. اگر غیر از این باشد بزرگترین اشتباه زندگی‌ات را انجام داده‌ای؛ چون هر زنی را در نزدیک‌ترین محل زندگی‌ات می‌توانستی پیدا کنی، اما تو سختی سفر را به جان خریده‌ای که مرا ببینی. پس تنها چیز مهم در این بین، حضور من است.

در این روزها چندین‌بار همین سؤال را از خودم پرسیده‌ام: اگر از اول می‌دانستم که در چه شرایطی مجبور می‌شوم دنیا را با همهٔ دل‌خوشی‌ها و لحظه‌های نابش و در بهترین روزهای زندگی‌ام، ترک کنم بازهم آن را انتخاب می‌کردم؟