بیشتر ما مانند دانشمندان زندگی خود را مشاهده نمیکنیم و معمولاً وقتی اتفاقی میافتد که دوست نداریم، به عقب بازنمیگردیم و بررسی نمیکنیم که زمینهساز این پیشامد ناگوار چه بوده است. ما نگاه نمیکنیم که ببینیم چه رفتارها و گفتارهایی به گرفتاری منجر شده است در نتیجه به نظرمان میرسد که طرف مقابل بیدلیل عصبانی شده است. ما به ندرت به نقش خود در واکنش او مینگریم و از خود نمیپرسیم که چه کردیم یا نکردیم که او عصبانی شد؟