کتاب تابلو

افسوس، هنر بی‌پایانه و زندگی کوتاه.

زندگی یه نبرد ظالمانه‌ست. ما روی لاشه‌ها راه می‌ریم!

هیچ‌کی شبیه اون یکی نیست.

عزیز من، ما بدون زیبایی، موسیقی، نقاشی، شعر، تئاتر، حکاکی، هنر تزئینی، سینما، خیاطی، طراحی، چی هستیم؟

هنر، در نوع خودش، مبارزه‌ایه برای زندگی که مهم‌تر از چیزهایی مثل جنگ، تجارت، برده‌داری سفیدها یا بازار سیاهه. انتخابش به خُلق و خوتون بستگی داره! آخر سر همه‌مون دنبال خوشبختی هستیم، فقط پی خوشبختی و ارضای غرایز و نیازهامون می‌گردیم!... میل و آرزو و عزت‌نفس‌مون! هدفی بالاتر از این هم هست؟ نه نیست...

هنر و منطق دو مقولهٔ متفاوتن و اگه ما مجبور بشیم برای درک هنر به منطق رجوع کنیم هنر کنار می‌ره و فقط منطق می‌مونه!