باید دید نهالی که شعرای ما در باغ سخنوری نشاندهاند، چه ثمر داده و چه نتیجه بخشیده است؟ آنچه مبالغه و اغراق گفتهاند، نتیجهاش مرکوزساختن دروغ در طبعِ ساده مردم بوده است. آنچه مدح و مداهنه کردهاند، اثرش تشویق وزراء و ملوک به انواع رذایل و سفاهت شده است. آنچه عرفان و تصوف سرودهاند، ثمری جز تنبلی و کسالت حیوانی و تولید گدا و قلندر و بیعار نداده است. آنچه تغزل گل و بلبل ساختهاند. حاصلی جز فساد اخلاق جوانان نبخشوده است.
این نمونهای است از نقد شعر در زمینه اندیشه و موضوع و محتوا در دوران مشروطه.