بریده‌هایی از کتاب هواپونوپونو

این را از او بخواهید... به او بگویید که او را می‌پذیرید و کاملاً به او اعتماد دارید... به او بگویید که می‌دانید برای ادامه مسیرتان می‌توانید روی او حساب کنید... به او بگویید که می‌دانید همیشه می‌توانید روی او حساب کنید... برای رها شدن از سلطه تمام خاطرات غیردقیقی که در زندگی‌تان با آن‌ها برخورد می‌کنید... کافی است از او بخواهید... این را از او بخواهید، او همیشه به شما گوش خواهد داد...

«از خدا می‌خواهم که تمام این خاطرات، تمام این انرژی‌های منفی، تمام این رنج‌ها، تمام این رنجش‌ها را بگیرد و آن‌ها را به نور خالص تبدیل کند.» «تا به این ترتیب، بتوانم الهامات را دریافت و هویت خودم را بازیابم.» «متأسفم، من را ببخش، متشکرم، دوستت دارم.»

وقتی کسی فکر می‌کند که سرچشمه مشکلاتش بیرون از خودش است، خود را گیر افتاده، ناتوان و به‌سرعت ناامید می‌یابد. هیچ کاری از دستش برنمی‌آید، چون در حال صرف قدرتش برای چیزی بیرون از خودش است.

هیچ‌گونه تغییری در محیط ما اتفاق نمی‌افتد مگر اینکه پاک‌سازی‌ای از خاطرات درون ما، باورهای اشتباهمان و رنج‌های درونی‌مان انجام شده باشد. این نقطه شروع است.

«من آماده رها کردن هستم، از اینکه این خاطرات درون من را پاک می‌کنی، از تو متشکرم.»

می‌خواهم من را ببخشی، نمی‌دانم چه چیزی درون من باعث این وضعیت شده. از تو متشکرم که آن را به من نشان می‌دهی. دوستت دارم.» سپس، پاک‌سازی این خاطرات غیردقیق را به خدا واگذار می‌کنم بی آنکه در انتظار نتیجه باشم. و خدای من معجزه! شوهرم پیش من برمی‌گردد و به من می‌گوید که درمجموع، شاید حق با من بوده. و من... دیگر حتی یادم نمی‌آید که موضوع چه بود!

روی یک کاغذ، درون یک دایره، مشکلتان یا موقعیتی که ذهنتان را مشغول کرده، بنویسید. سپس، دو-سوم لیوانی را پر از آب کنید و روی کاغذ در مرکز دایره قرار دهید. آب درون لیوان با خاطرات مربوط به آن مشکل پر خواهد شد. یادتان باشد دست‌کم دوبار در روز (صبح و شب) آب را عوض کنید.

مورنا همواره می‌گفت: «آرامش با من شروع می‌شود»، علاوه‌براین می‌گفت: «ما تنها به این خاطر اینجاییم که آرامش را به زندگی خود بیاوریم، و اگر آرامش را به زندگی‌مان آوردیم، همه‌چیز در اطرافمان جا، ضرب‌آهنگ و آرامشش را بازخواهد یافت.» به‌طور بسیار دقیق اولین هدف از این تمرین این است: بازیافتن آرامش درونی.

در زندگی من، همه‌چیز آفرینش من است

از همه عجیب‌تر، در این داستان، این است که دکتر هیولن هرگز بیمارانش را نمی‌دید. او هرگز کسی را برای ملاقات نمی‌پذیرفت. او خود را در دفترش حبس می‌کرد و تنها تک‌تک پرونده‌های بیمارانش را بررسی و روی خودش کار می‌کرد. و هم‌زمان که او روی خودش کار می‌کرد، بیمارانش بهتر و بهتر می‌شدند.

-«من بخشی از خودم رو که اون‌ها رو به وجود آورده، درمان می‌کنم. چون توی زندگی من، همه‌چیز آفرینش منه. می‌دونم که پذیرشش سخته. ولی اگه بخوام زندگیم رو تغییر بدم، باید از تغییر خودم شروع کنم. - خب چطور این کار رو انجام می‌دین؟ - من هر پرونده رو برمی‌دارم و فقط تکرار می‌کنم: متأسفم، من رو ببخش، متشکرم، دوستت دارم. - همین؟ - همین.»

مرتبط بودن با خود برترمان نیروی درونی زیادی را برایمان فراهم می‌کند که به ما این امکان را می‌دهد تا با تمام پیشامدهای زندگی با آرامش روبه‌رو شویم.

برای راه‌اندازی برنامه پاک‌سازی خاطرات مسئله‌ساز، چندین امکان وجود دارد. متداول‌ترین ابزار عبارت است از تکرار چهار عبارت پالایش درحالی‌که به این فکر می‌کنیم که تنها خودمان مسئول اشتباهات فکری‌مان هستیم و پاک‌سازی آن‌ها را به خدا واگذار می‌کنیم. این چهار عبارت، عبارت‌اند از: متأسفم. مرا ببخش. متشکرم. دوستت دارم.