بنابراین، مدعای ویلیام راو مبنیبر اینکه خیرهای ارزشمندتر برای توجیه شرور وجود ندارد، نمیتواند شرط رسیدن ما به شناختی خردمندانه باشد. وکستر ادعا میکند که اگر چنین خیرهایی وجود داشته باشد، دلیلی ندارد این گونه بیندیشیم که حتماً باید دسترسی شناختی به آنها داشته باشیم.