بریده‌هایی از کتاب نظامی و هفت پیکر

گفت بگذار از این سخن بگذر که ز سیمرغ کس نداد خبر گفت باید که داریم معذور کارزویی است این ز گفتن دور

از معدود شاعرانی است (مثل فردوسی، حافظ) که یاد ایران و معارف ایران باستان همیشه در دل او زنده است و اوج آن احساسات ایران‌دوستانه‌اش در جنگ اسکندر و داراست که در شرفنامه آمده است. ‫همه عالم تن است و ایران دل ‫نیست گوینده زین قیاس خجل ‫چون که ایران دل زمین باشد ‫دل ز تن به بود یقین باشد ‫هفت‌پیکر، ص ۳۱

الشعراء امراء الکلام و جایز لهم ما لایجوز لغیرهم.

آرزو (desire) از مهم‌ترین اصطلاحات ژاک لاکان، روانکاو معروف فرانسوی، است. آرزو تمنّای دست‌نیافتنی است در مقابل عشق (love) که دست‌یافتنی و قابل‌تحقّق است. آرزو مدلول خاصی ندارد و به‌صورت مبهم و گسترده‌یی در ناخودآگاه است و معمولاً آن را با عشق اشتباه می‌کنند. آرزو یعنی فقدان، یعنی نه. اتّفاقاً want هم به معنی خواستن است و هم فقدان. مولانا چقدر دقیق گفته است:

به خود گفتا جواب است این نه جنگ است ‫کلوخ‌انداز را پاداش سنگ است ‫خسرو و شیرین، ص ۲۷۱