بریده‌هایی از کتاب راشومون

آیا تنها من هستم که آدم می‌کشم؟ شما هم مردم را با پول و قدرت تان می‌کشید. حتی گاهی آنان را به عنوان اینکه به خیر و صلاح تان است می‌کشید. درست است که خونی از آنها نمی ریزد و اگرچه سالم به نظر می‌آیند، ولی در هر حال آنها را کشته اید. مشکل بتوان گفت کدام یک از ما گناهکارتریم.

ممکن است که انسان گاهی زندگی را در آرزویی بگذراند و به رسیدن آن آرزو اطمینان کافی نداشته باشد.

انسان به شک می‌افتاد آیا اینان که چنین در سکوت ابدی به سر می‌برند زمانی گرمای زندگی در تن داشته‌اند؟

معلوم است که این هوس را به کسی نگفته بود. شاید خود نیز واقف نبود که این آرزو را در سراسر عمر به همراه داشته است ولی اگر بگوییم که وی فقط برای این هوس زندگی می‌کرد زیاده روی کرده ایم. ممکن است که انسان گاهی زندگی را در آرزویی بگذراند و به رسیدن آن آرزو اطمینان کافی نداشته باشد. آنهایی که بدین دیوانگی ها می خندند، تماشاگر واقعی زندگی نیستند.