💐
۳
نکته مهمی که در این احادیث وجود دارد، این است که فلسفه عقلی تقیه در آن بیان شده است. استدلال عقلی که قبلا به آن اشاره کردیم، از همین جا سرچشمه میگیرد و آن اینکه چرا ما در میدان جنگ از سپر و زره استفاده میکنیم و چرا شجاعت به خرج نداده، خود را در مقابل تیر دشمن قرار نمیدهیم؟ چرا درجبهه جنگ از خاکریز یا از نفربرهایی که دیواره آهنی محکمی دارد، استفاده میکنیم؟ چرا رنگ لباس سربازان خاکی و قابل استتاراست؟
علت همه اینها به تقیه عقلایی برمیگردد؛ زیرا انسان نباید بیجهت جان خود را در معرض خطر قرار دهد. به همین دلیل، در روایات فوق به این نکته اشاره شده است که تقیه همان زره و سپر برایمومن است که در جنگ از آن استفاده میکند.
💐
۱
بر اساس دسته سوم روایات، تقیه از بزرگترین واجباتی شمرده شده که ترک آن از گناهان نابخشودنی است. با تعبیراتی نظیر اینکه: مؤمنی که تقیه ندارد مانند بدنی است که سر ندارد وچیزی در نزد خدا و اولیای او محبوبتر از تقیه نمیباشد. روایات این طایفه از این قرار است:
۹. در «کافی» ، از حبیب بن بشار روایت کرده که گفت: امام صادق ( ع) فرمود: از پدرم شنیدم که میفرمود: به خدا سوگند، بر روی زمین چیزی دوست داشتنیتر از تقیه نیست. ای حبیب، هر کس تقیه داشته باشد، خداوند او را بالا میبرد. ای حبیب، هر که تقیه نداشته باشد، خداوند او را پست میگرداند. ای حبیب، مردم تنها در آشتی به سر میبرند، پس اگر تقیه باشد، آشتی خواهد بود.
💐
۰
این دسته روایاتی است که دلالت میکند بر اینکه تقیه سپر ومحافظ مؤمن است:
۱. مرحوم کلینی ۱ در کتاب «کافی» ، به سند خود از محمد بن مروان، از ابیعبد الله امام صادق ( ع) روایت کرده که ایشان فرمودند: پدرم همیشه میفرمود: هیچ چیز به اندازه تقیه مرا خشنودنمیکند. همانا تقیه محافظ مومن است.
۲. در کتاب «کافی» از عبدالله بن ابییعفور روایت کرده که گفت: از ابیعبدالله امام صادق( ع) شنیدم که فرمود: تقیه سپر مومن است. تقیه حرز مومن است؛....
۳. در کتاب «کافی» از حریز، از ابیعبدالله امام صادق ( ع) روایت کرده که فرمود: تقیه سپر خدا بین او و بین خلقش میباشد.
۴. حسن بن محبوب ازجمیل بن صالح، ازامام صادق( ع) روایت کرده که فرمودند: پدرم همیشه میفرمود: هیچ چیزی به اندازه تقیه باعث خشنودی نمیشود. همانا تقیه محافظ مومن است.
💐
۰
بنابراین برای کسی که پیشوای امت و مقیاس دین به حساب میآید و مردم به او اقتدا میکنند و نزدیکی او به اهل بیت: را میشناسند، برای چنین شخصی به پیشواز مرگ رفتن وتحمل ضررهایی که به حدّ شهات در راه خدا میرسد، گاه ترجیح دارد؛ و بلکه گاه واجب میشود، و آن زمانی است که ترک این کار موجب وارد آمدن ضرر به اساس دین و فاسد شدن حق وسستی بنیانهای اسلام شود.