بریده‌هایی از کتاب بکت، پایان بازی نوشتن

در گفت‌وگوی سه‌نفره‌ای در دست‌آخر، کلاو از زندگیِ بعدی حرف می‌زند، هَم خطاب به پدر می‌گوید: «پست‌فطرت چرا من رو به وجود آوردی؟»

دموکریتوس، فیلسوف یونانی: «هیچ‌چیز واقعی‌تر از هیچ نیست.»

در سال ۱۹۵۷ در نامه به بارنی روست می‌نویسد: «اگر ما نتوانیم ژانرهایمان را کمابیش متمایز نگه داریم بهتر است به خانه برویم و دراز بکشیم».

بازی تمام شده و بکت خود سوت پایان بازی را زده‌بود.

نوشتن یعنی گشودن بیش از اندازهٔ خود. کافکا

موریس بلانشو دربارهٔ نام‌ناپذیر می‌نویسد: «شاید به‌هیچ‌روی سروکارمان با کتاب نیست، بل با چیزی بیش از آن است. شاید داریم به حرکتی نزدیک می‌شویم که هر کتابی از آن می‌آغازد.»