کتاب چرا حال انسان امروزی خوب نیست ؟ (روشهای موثر برای مواجهه با سایه‌های فردی ،اجتماعی و سازمانی)

شما باید بر آنچه می‌توانید انجام دهید تمرکز کنید. مردمی هستند که باور دارند به دلیل حوادثی که برای‌شان روی داده است نمی‌توانند برای زندگی خود کاری انجام دهند و حق با آنهاست. آنها نمی‌توانند زیرا به خودشان گفته‌اند نمی‌توانند. آنها باور کرده‌اند که قربانی هستند. «کسی کاری با من کرد که مرا سراسر عمر فلج کرد.» اگر این را باور داشته باشید هرگز پیش نخواهید رفت. چه چیزی موجب می‌شود که ما مسئولیت خود را نپذیریم؟ چرا مانند والدین کهن‌الگویمان، آدم وحوا، می‌کوشیم خود را از خدا و یکدیگر پنهان سازیم و تشویق شویم که علیه یکدیگر برخیزیم؟ چرا می‌توانیم این همه مشغول بقای من ناقص خود شویم و چه چیزی نیروی لازم را برای این رفتار که ویرانگر خود و جامعه است، تأمین می‌کند؟ سایه می‌داند.

یونگ، فردیت یافتن را هدف نهایی رشد روحی و روانی می‌دانست و در تعریف آن گفت: فردیت یافتن یعنی موجودی مستقل و سازگار شدن. «فردیت» یافتن، ویژگی‌های بی‌همتای درونی و منحصر به فردترین خصوصیات بی‌نظیرمان را دربرمی‌گیرد و همچنین تبدیل شدن به خود شخص را نشان می‌دهد. بنابراین فردیت یافتن را می‌توان «به خود آمدن» یا «خودشناسی» ترجمه کرد. یونگ می‌گوید شخص فردیت‌یافته، «خودی» متحد و انسجام‌یافته و موجودی سازگار است. فردیت یافتن یعنی به خود خود بازگشتن: یعنی غنی‌ترین جوهر خود بودن. فردیت یافتن یعنی همه آن چیزی شویم که هدف آفرینش ما، حق و مسئولیت ما بوده است؛ پیشروی به‌سوی تجربه شکوهمند و متعالی زندگی که حق ذاتی ماست. توجه کنید هنگامی که نمی‌توانیم فردیت یافتن را جست‌وجو کنیم و یا آن را ترک می‌کنیم، درحقیقت بی‌همتا بودن خود را ترک می‌کنیم و مانند آدم وحوا به فراخوان ویژه و شخصی خود پشت می‌کنیم.

تزکیه مفهومی سؤال‌برانگیز است. این واژه توسط یونانیان باستان برای تشریح ساختمان یک خانه به‌کار می‌رفت. پولس در نامه‌هایش به کلیساهای مختلف این واژه را به‌کار می‌برد تا شرح دهد چگونه به ساختن و تقویت ایمان یکدیگر کمک کنیم. تزکیه چیزی کمتر از کار برای ترغیب رشد معنوی اعضا هنگام شرکت در اجتماع رهایی‌بخش نیست. تزکیه‌ای که از ما خواسته می‌شود در پیش گیریم، تزکیه‌ای دوجانبه است. هیچ‌کس از آن مبرّا نیست. تزکیه‌ای که اجتماع رهایی‌بخش ترغیب می‌کند تا پایین‌ترین و ضعیف‌ترین اعضای گروه را دربر می‌گیرد و تمایزی کاذب میان اعضای آن قائل نمی‌شود. اما تزکیه شامل چه چیزی است؟ بستگی دارد. ابزارهای زیادی برای استفاده در فرایند تزکیه یکدیگر وجود دارد. به‌علاوه هر یک از ما نیاز داریم که به شیوه‌های مختلف و در مراحل متفاوت زندگی‌مان تزکیه شویم. گاهی در فرایند تزکیه، مواجهه لازم است. به یاد دارید که پولس قدیس با پترس که پاره‌ای از رفتارهایش موجد اغتشاش و تفرقه در کلیسا بود، برخوردهای تند می‌کرد. آیا این برخورد پولس تزکیه بود؟ بله. رفتار پترس تجربه اجتماع را خاموش می‌کرد. باید با او برخورد می‌شد

من معتقدم بحرانی‌ترین خسارتی که به‌عنوان یک جامعه با آن مواجه شده‌ایم و ما را به‌سوی کابوس‌شهر می‌برد، خسارت در مسیر معنوی است. شاید از یاد برده‌ایم که از کجا آمده‌ایم.

کلام آخر درباره وعده الهی؛ مطمئن نیستم که بزرگ‌ترین مشکل ما با این وعده کمبود اعتماد باشد. تصور می‌کنم که بزرگ‌ترین مشکل‌مان، مشکل کنترل کردن است که بر کانون این وعده تأثیر می‌گذارد. ما می‌خواهیم کنترل کنیم. می‌خواهیم قادر به کنترل وقایع زندگی خود باشیم و هنگامی که این کنترل را نداریم آشفته می‌شویم. حتی در اعماق وجودمان می‌دانیم که کنترل اندکی در زندگی خود داریم، اما ترجیح می‌دهیم تصور کنیم این کنترل را داریم. به‌نظر می‌رسد توهم کنترلگر بودن خود را به کنترل کردن خدا ترجیح می‌دهیم.