کتاب مغازه جادویی

ما در شرایط سخت و با وجود درد رشد می‌کنیم. من اگه کسی رو ببینم که بی‌مشکل باشه، به حالش تأسف می‌خورم. پشت این مشکلات هدیه‌ای هست که افراد بی‌درد و مشکل از اون بی‌نصیب می‌مونن.

«بهت قول می‌دم. من تا الآن بهت دروغ نگفتم. الآن هم نمی‌گم. همون‌طور که گفتم این کار نیازمند تمرین زیاد و بعضی چیزها حتی نیازمند زمان بیشتریه. بعضی وقت‌ها هم دقیقاً طوری که انتظار داری پیش نمی‌آد، اما می‌تونم بهت قول بدم که تمام چیزهایی رو که توی فهرست نوشتی، توی قلبت احساس کنی. هرچیزی که بهش فکر کنی و توی ذهنت تصورش کنی، در صورتی که واقعاً اون چیزو باور داشته باشی و خیلی سخت روش کار و تلاش کنی، اتفاق می‌افته.

من هنوز اهداف و خواسته‌هایم را تجسم می‌کنم. آن را از طریق پنجره‌ای در ذهنم می‌بینم که اغلب کاملاً واضح نیست و اعتماد دارم که وقتی زمان مناسب باشد، واضح خواهد شد. آموخته‌ام که فرایند تجلی، همیشه خطی نیست و همیشه روی زمان دل‌خواه یا معقول من کار نمی‌کند؛ اما هرچه تجسم می‌کنم معمولاً تجلی می‌یابد، اگر نیابد دلیل خوبی برای آن وجود دارد

هر انسانی در زندگی چیزهایی رو تجربه می‌کنه که احتمال داره براش دردناک و سخت باشه. من اسم اون‌ها رو «زخم قلب» گذاشتم. اگه زخم‌ها رو نبینیم اون‌ها هیچ‌وقت خوب نمی‌شن؛ اما وقتی قلب‌ها دچار زخم و آسیب می‌شن اون‌وقت قلب‌های ما باز می‌مونه. بیشتر این زخم‌ها بهترین فرصت برای رشدکردن‌و به ما می‌دن. شرایط سخت. هدیهٔ جادویی.

هرکدوم از ما قدرت‌هایی داریم که فقط باید نحوهٔ استفاده از اون‌و به‌خوبی یاد بگیریم. فراموش نکن که این جادو قدرت زیادی داره. اگه کسی آمادگی استفاده از اون‌و نداشته باشه، آسیب می‌بینه. فراموش نکن واقعیت‌ها رو فقط افکار خودت می‌سازن. اگه این واقعیت‌ها رو تو نسازی، دیگران برات می‌سازن.»

آموخته بودم اهدافم را در ذهنم تجسم کنم و از نتیجهٔ نهایی فاصله بگیرم. به هر حال اتفاقی که می‌خواستم می‌افتاد. باور داشتم. کارهایم را انجام دادم و به آشکارشدن جزئیات ایمان داشتم.

دین من مثل دین دالایی لاما مظهر مهربان‌بودن است. دینی که به داوری یا نوشتن قانون‌های سخت نیاز ندارد. دینی که اجازه نمی‌دهد شخصی احساس برتری به دیگران داشته باشد و اینکه قبول کنیم همهٔ ما با هم یکسان هستیم. دین، این اجازه را می‌دهد که بفهمیم چطور مهربان‌بودن و شفقت برای سلامت جسم و روح و افزایش عمر انسان مهم است.

در تمرین هر روز، قلب خود را بر روی پدر و مادرم باز کردم و بخشیدن را یافتم. قلب خود را به روی پسربچه‌ای که سال‌ها پیش بودم، باز کردم و مهربانی را پیدا کردم. قلبم را روی همهٔ اشتباهاتم باز کردم و فروتنی را پیدا کردم.

گاهی تمایل داری کسی با تو درمورد هرچیزی صحبت کند؛ زیرا این کار به شما نشان می‌دهد که در جایی اهمیت دارید. گاهی مشکل این نیست که مهم نیستی، بلکه مشکل دیده‌نشدنِ توست؛ چون درد و ناراحتی اطرافیان تو را نامرئی می‌کند.

با قصد، به دیگران عشق بی‌قیدوشرط بدهید. در ذهنِ خود آن‌ها را با عشق و گرمای محبت پذیرش کنید. مهم نیست که پاسخ آن‌ها چیست. مهم این است که شما قلبی باز دارید. قلب باز با دیگران ارتباط برقرار می‌کند و همه‌چیز را تغییر می‌دهد.

من احساس می‌کنم همهٔ ما به‌هم وصل هستیم. در نگاه به دیگری، خودم را می‌بینم. ضعف‌ها و شکنندگی‌هایم را می‌بینم، نیم‌رخ روح انسانی و دنیا را می‌بینم و در عمیق‌ترین بخش می‌فهمم که این عشق است.

او به من آموخت که حسرت گذشته‌ای متفاوت و دل‌نگرانی درمورد آینده‌ای هولناک که هیچ کنترلی روی آن ندارم، بیهوده است.

شاید ورود به زندگی با قلبی باز دردناک باشد، ولی اگر با قلبی بسته به زندگی ورود کنیم سخت‌تر خواهد بود

چون می‌دونم چطوری می‌شه سوسوی نورو به یه شعله تبدیل کرد. یکی این کارو به من یاد داده بود و الآن من می‌خوام به تو یاد بدم. من ویژگی‌های خاص تو رو می‌بینم و اگه هر روز اینجا بیای، بدونِ حتی یه روز غیبت، تو هم می‌تونی این ویژگی رو ببینی. قول می‌دم. البته باید خیلی تمرین کنی و خ

نمی‌توانستم افرادی را که دوستشان داشتم تغییر بدهم. هرچقدر هم که ممکن بود قصد و نیت داشته باشم، آن‌ها مجبور بودند برای تغییر واقعیت خود تصمیم بگیرند و این اتفاق نیفتاد. این شاید دردناک‌ترین بخش کودک‌بودن باشد. زندگی ما به دیگران وابسته است و فراتر از کنترل ماست. غالباً تأثیر انتخاب دیگران می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد و زخم‌هایی ابدی به‌جا بگذارد.

وقتی مغز ما تغییر می‌کند، خودمان نیز دچار تغییر می‌شویم. این حقیقت را علم ثابت کرده است؛ اما حقیقت بزرگ‌تر این است که وقتی قلب ما تغییر می‌کند، همه‌چیز دچار تغییر می‌شود. این تغییر نه‌تنها در نحوهٔ دیدن جهان، بلکه در نحوه‌ای است که جهان ما را می‌بیند و در نحوهٔ پاسخ‌گویی جهان به ما تغییر می‌کند.

دین من مثل دین دالایی لاما مظهر مهربان‌بودن است. دینی که به داوری یا نوشتن قانون‌های سخت نیاز ندارد. دینی که اجازه نمی‌دهد شخصی احساس برتری به دیگران داشته باشد و اینکه قبول کنیم همهٔ ما با هم یکسان هستیم. دین، این اجازه را می‌دهد که بفهمیم چطور مهربان‌بودن و شفقت برای سلامت جسم و روح و افزایش عمر انسان مهم است.

بود، قلبم را باز کردم، واکنشم به درد عوض شد. دیگر احتیاجی نداشتم که از آن فرار کنم. لازم بود که با درد همراه باشم و این همراهی باعث می‌شد با خود و دیگران ارتباط ایجاد کنم.