بیشتر ماها اصطلاح «بحران هویتی» را بیدرنگ میفهمیم و از فضایل «خودیابی» و «محشور بودن با احساسهایمان» و «ابراز وجود»، به آسانی سخن میگوییم. گاه این سخن را به زبان میآوریم که «امروزه خودمان نیستیم» و میکوشیم «خودمان را پیدا کنیم». به نظر میرسد که خود این نوع بازیابی با تلاش شخصی مرتبط است و با مطالبات اجتماعی مغایرت دارد. ما کسانی را که نقش بازی میکنند دوست نداریم و آنها را آدمهای قلابی میانگاریم، در حالی که کسانی را دوست داریم و میستاییم که به نظرمان واقعی و اصیلند.