بریده‌هایی از کتاب دعوت به مراسم گردن زنی

برخی افکار غدّه‌های سرطان‌اند: بیانش می‌کنی، می‌بُریش، و باز بدتر از پیش رشد می‌کند.

‫همچون دیوانه‌ای که خود را خدا بینگارد ما خود را فانی می‌انگاریم. ‫دلالاند: گفتار در باب سایه‌ها

«تا زنده‌ام مرا بسنج ـ پس از آن خیلی دیر است.»

اکنون غبار و فراموشی به نظر من هیچ می‌آیند؛ تنها یک چیز را احساس می‌کنم ـ ترس، ترس، ترس شرم‌آور، ترس بیهوده و پوچ...