کتاب دعوت به مراسم گردن زنی

برخی افکار غدّه‌های سرطان‌اند: بیانش می‌کنی، می‌بُریش، و باز بدتر از پیش رشد می‌کند.

«تا زنده‌ام مرا بسنج ـ پس از آن خیلی دیر است.»

‫همچون دیوانه‌ای که خود را خدا بینگارد ما خود را فانی می‌انگاریم. ‫دلالاند: گفتار در باب سایه‌ها

اکنون غبار و فراموشی به نظر من هیچ می‌آیند؛ تنها یک چیز را احساس می‌کنم ـ ترس، ترس، ترس شرم‌آور، ترس بیهوده و پوچ...

همچون دیوانه‌ای که خود را خدا بینگارد ما خود را فانی می‌انگاریم.

سواران مسئول لرزیدن اسبشان نیستند

تاوان محکوم شدن به مرگ دانستن وقت دقیقی است که انسان قرار است بمیرد.

«آنچه نامی ندارد وجود ندارد.»

بوی سوسن‌های گوری گشوده را می‌داد.