کتاب بازی استریندبرگ

از ما چیزی باقی نمی‌مونه جز یک مشت کود برای گل‌های قبرستون.

آلیس: سیگار کشیدن تنها چیزیه که تو رو شاد می‌کنه؟ ادگار: شادی چیه؟ آلیس: نمی‌دونم. ادگار: منم نمی‌دونم.

حتی یه ازدواج سعادت‌آمیز هم منجلابه. ازدواج کلاً منجلابه.

ادگار: زندگی عجیبه. به‌تدریج با زنم پیر می‌شم و به ابدیت خیره می‌شم و منتظر می‌مونم که زندگی تموم بشه، ولی زندگی تموم نمی‌شه. چون‌که ما بچه داریم. تو هم به ابدیت خیره می‌شی؟

ادگار: باید بیست‌وپنجمین سال ازدواجمونو جشن بگیریم. آلیس: لازم نیست بیست‌وپنج سال بدبختی رو جشن بگیریم.

خُب، مومیایی پیر. باز هم به ابدیت خیره شدی. یه عمر تمام منو توی این برج زندونی کردی. یه عمر تمام مجبور بودم با اخلاق تو بسازم. یه عمر تمام مجبور بودم به مزخرفات تو گوش بدم. یه عمر تمام سعی کردی بین ما دو نفر، قوی‌تره تو باشی، امّا بین ما دو نفر من، من قوی‌ترم.