بریده‌هایی از کتاب سربازهای خسته، پشت خاک ریزهای تخت

استکان‌های خالی را که نگاه می‌کنم گلویم به خاطر چای‌هایی که با تو نخورده‌ام چه‌قدر می‌سوزد

استکان‌های خالی را که نگاه می‌کنم گلویم به خاطر چای‌هایی که با تو نخورده‌ام چه‌قدر می‌سوزد