بریده‌هایی از کتاب بذرهای نابودی

جِی. دبلیو. اسمیتِ اقتصاددان: مزارع کاملاً مکانیزه‌شده در مساحت‌های بزرگ می‌توانند واحدهای غذایی‌ای تولید کنند که هزینه تولیدشان حتی از تولیدات فقیرترین کشاورزان دستمزدبگیر جهان سوم کمتر است. وقتی این غذای ارزان به جهان سوم فروخته یا داده می‌شود، اقتصاد کشاورزی محلی‌شان ویران می‌شود. اگر دسترسی به زمین، دسترسی به ابزارهای صنعتی و حق حفاظت در برابر واردات ارزان به فقرا و بیکاران جهان سوم داده می‌شد، آن‌ها می‌توانستند محصولات پُرپروتئین / پرکالری بکارند و در غذا خودکفا شوند.