کتاب چهره یک غریبه

هیچ آدمی که عقل سلیم داشته باشه نمی‌خواد دیگران براش دل بسوزونند و ساده‌ترین راه برای جلوگیری از این وضعیت اینه که مشکلاتت رو پیش خودت نگه داری و ظاهر آدم‌های راضی رو به خودت بگیری. در این صورت بخش اعظم مردم فکر می‌کنند تو همون‌طور که ظاهرت نشون می‌ده از اوضاع راضی‌ای.

«می‌دونید که برام مهم نیست دو قدم عقب‌تر از مردها راه برم، البته اگه مردی رو پیدا کنم که بتونه دو قدم جلوتر از من راه بره! چیزی که ازش متنفرم اینه که سنت پاهام رو بسته و باید تظاهر کنم عاجزم تا غرور کس دیگه‌ای نوازش بشه.»

«عزیزم، یادت باشه که باید با دنیا طوری برخورد کنی که واقعاً هست، نه طوری که تو باور داری باید باشه، حتی اگه باورت درست باشه. خیلی چیزها هستند که نه با حمله به دیگران، بلکه با کمی صبوری و اندکی مدارا به دست می‌آری. دقیقاً ببین دنبال چی هستی، نه این‌که اجازه بدهی خشم یا غرورت هدایتت کنه. خیلی وقت‌ها ما قضاوت‌های نادرستی می‌کنیم، شاید ما چیزهایی بدونیم، اما خیلی چیزها هستند که نمی‌دونیم.»

مردم تغییر می‌کنند؛ همیشه، امروز هر کسی اندکی با دیروزش متفاوت است، چیزهای کمی اضافه می‌شوند، چیزهای کمی فراموش می‌شوند.

«انسان‌ها هم مثل باقی حیواناتند. وقتی خودشون بترسند دست به کشتن می‌زنند.»

تو دلت می‌خواد یا شاید دوست داری زندگی دیگران رو بهتر کنی. این رو بدون که فقط وقتی می‌تونی به مردم واقعاً کمک کنی که یاری‌شون کنی به چیزی که خودشون هستند تبدیل بشند، نه به چیزی که تو دوست داری. بارها شنیده‌ام که می‌گی" اگه جای تو بودم این کار و اون کار رو می‌کردم." دیگران هیچ وقت شبیه من نیستند و راه‌حلی که برای من مفید بوده ممکنه برای تو خوب نباشه.»

بعضی جنایات هیچ وقت کشف نمی‌شند، به خصوص وقتی پای یه دیوونه وسط باشه.

ترجیح می‌داد برای لذت بردن مطالعه کند.

پیش از اون‌که برای خودت دل بسوزونی، یه نگاه دقیق‌تر به دیگران بنداز و بعد تصمیم بگیر که دوست داشتی یا می‌تونستی جات رو با کدوم‌شون عوض کنی و باید چه‌قدر از وجودت رو برای این کار قربانی کنی.

این رو بدون که فقط وقتی می‌تونی به مردم واقعاً کمک کنی که یاری‌شون کنی به چیزی که خودشون هستند تبدیل بشند، نه به چیزی که تو دوست داری. بارها شنیده‌ام که می‌گی" اگه جای تو بودم این کار و اون کار رو می‌کردم." دیگران هیچ وقت شبیه من نیستند و راه‌حلی که برای من مفید بوده ممکنه برای تو خوب نباشه

عجیب بود که خالی بودن ذهن می‌توانست این همه بار داشته باشد.

اما شناخت خوبی از مردها نداری عزیزم. لازم نیست خودشون یه چیز رو عمیقاً بخواهند؛ فقط نمی‌خواهند شخص دیگه‌ای توانایی در اختیار گرفتنش رو پیدا کنه، به خصوص وقتی سیاست لازم برای عمل تو این زمینه رو نداشته باشند.

در چنین اوضاعی، رنج هر کسی برای خودش سخت است و این فکر که افرادی با رنج‌های بزرگ‌تر دست به گریبانند به ذهن افراد کمی می‌رسد.

گناه تنبلی حتی برای بچه‌ها هم بخشودنی نیست.

دوباره وحشت در وجودش دوید و لحظه‌ای حس کرد که می‌خواهد داد بکشد «کمکم کنید، یک نفر به من بگوید من کی‌ام. زندگی‌ام را به من برگردانید، من را به خودم برگردانید.»

هر گامی که مونک برمی‌داشت باعث می‌شد بیش‌تر در شن روان فرو برود.

می‌دونید، می‌شه چیزهای زیادی از لباس‌های یه نفر فهمید.

این پوچی در وجودش موج می‌زد و ممکن بود زمان حال ارزشمند را در خود غرق کند. حتی از لذت عادت‌های گذشته هم برخوردار نبود.

اما گاهی اوقات به مردانی که مرده بودند فکر می‌کرد و همین‌طور به رنجی که خودش کشیده بود.

نمی‌دونم چرا ولی احساس سرما می‌کنم، حتی در درونم.

متأسفانه باید بگم که بیش‌تر مردم قابلیت آدم‌کشی رو دارند، البته اگه بهشون زیاد فشار بیاد، یا به نوعی تهدید بشند...

اندوه خودش سبب شده بود توجهی به غم دیگران نداشته باشد.