بریده‌هایی از کتاب فیزیکدان ها

به‌شکل انسانی بهترین راه برای خداحافظی از گذشته اینه که آدم خودشو به دیوونگی بزنه

شما می‌خواین سیاست ارتش و قدرت رو هدایت کنید. در قدم اول باید صاحب یه قدرت باشید، آیا هستید؟

دانایی من ترس از خدا رو در من نابود کرد و همین‌که دیگه از خدا نترسیدم، داناییم ثروتم رو نابود کرد.

دیوونه بودن هزینه داره، خرج داره

هیچی بدتر از این نیست که توی جهان علم معجزه اتفاق بیفته.

یا ما قربانی کردیم یا قتل. یا توی تیمارستان می‌مونیم یا جهان تیمارستان می‌شه، یا ما اینجا از خاطرهٔ بشریت محو و فراموش می‌شیم یا بشریت محو و نابود می‌شه.

نیوتن: دیوانه ولی عاقل. اینشتین: زندانی ولی آزاد. موبیوس: فیزیکدان ولی بی‌گناه.

نیوتن: دیوانه ولی عاقل. ‫اینشتین: زندانی ولی آزاد. ‫موبیوس: فیزیکدان ولی بی‌گناه.

بازپرس: موضوع سرِ قاتل‌ها نیست، موضوع سرِ دیوونه‌هاییه که هر لحظه ممکنه دست به جنایت بزنن. خانم دکتر: خب آدم‌های سالم هم همین‌طورن و تازه خیلی بیشتر

پرستار مونیکا: یعنی اصلاً دوستم ندارید؟ موبیوس: نه، دوستتون دارم مونیکا... وای خدایا... من شما رو دوست دارم. دیوونگی همینه که شما رو دوست دارم.

قانون برای اولین‌بار به تعطیلات رفته، یه احساس غیر قابل توصیف

فقط توی تیمارستان می‌تونیم باز هم فکر کنیم. فکر ما توی آزادی یه مادهٔ منفجره‌س.

‫اینشتین: به‌هرحال آدم باید یه جاهایی خطر کنه. ‫موبیوس: یه جاهایی هم هست که اصلاً نباید خطر کرد. نابودی بشریت یکی از اون‌هاست

ما روان‌شناس‌ها هم نمی‌دونیم، ما روانپزشک‌ها همیشه فقط یه بشر دوست ناامیدِ احساساتی باقی می‌مونیم.