نکتهای که برای من جالب بود تفاوتش با رئیس من در داروبی بود. زیگفرید چندان باحوصله نبود که تمام این تشریفات را رعایت کند و روش کارش بر اساس گفتهٔ ناپلئون بود: «دستبهکار میشویم و بعد میفهمیم چهکار باید بکنیم» که معمولاً شامل یکعالمه داد زدن و دویدن به اینطرف و آنطرف بود. باید اعتراف کنم که در روش یووِن آرامش بیشتری وجود داشت.
س