کتاب روستاییان و مشروطیت ایران

هرچند در ظاهر انگیزهٔ مالی برای مهاجرت وجود داشت، اما پشت سر آن بی‌عدالتی اجتماعی راه را بر مهاجرت می‌گشود. بسیاری از رعایا از ستم ارباب‌ها یا فشار مالیات‌گیران می‌گریختند.

کنسول انگلیس در سیستان رعایای این سرزمین را در آستانهٔ سدهٔ بیستم چنین می‌دید: «مردم این منطقه به طرز وحشتناکی فقیرند. من هرگز مردمانی تا به این درجه فقیر و بی‌چیز در عمرم ندیده‌ام.»

فرمانروایان فاسد موجب شده بودند که اکثر دهقان‌ها به صورت مردمی دروغگو، حقه‌باز، نالایق و پست درآیند و برای فرار از شکنجه‌های دائمی به نادرستی و نیرنگ روبنهند.