کتاب نوالیس

"حکومت متعلق است به مردم ولی توسط مردم اداره نمی‌شود".

چه روزگار خوبی بود، آن زمان که اروپا سرزمینی مسیحی بود، که یک مسیحیت در این قارۀ متمدن وجود داشت، و زمانی که یک منفعت واحد دورترین ایالات این امپراتوری وسیع روحانی را به هم پیوند می‌داد. یک پادشاه واحد که بدون دارایی‌های این جهانی بسیار، نیروهای عظیم سیاسی را متحد می‌ساخت و اداره می‌کرد.