تاریخ در وهلهٔ دوم به کسی تعلق دارد که حفظ میکند و حرمت میگذارد، کسی که برمیگردد و با عشق و وفاداری به جایی که از آن آمده، به جایی که به وجودش آورده، نگاه میکند؛ و گویی با این وفاداری هستی خویش را پاس میدارد. او با پاس داشتن آنچه از گذشته به جا مانده میخواهد شرایطی را که باعث به وجود آمدن خودش شده برای کسانی که به وجود خواهند آمد حفظ کند، و بهاینترتیب است که به زندگی خدمت میکند.