کتاب مسئله اسپینوزا

«بیشتر کارهایی که رهبران دینی انجام می‌دن کمترین ارتباط رو به خدا داره.

مقامات مذهبی، از هر دسته‌ای، به دنبال این هستن که جلو رشد قوای عقلانی مردم رو بگیرن.»

فکر نمی‌کنم زیر سؤال بردنْ بیماری باشه. اطاعت کورکورانه بدون سؤال کردن بیماریه.»

«ترس باعث پرورش خرافه می‌شود.»

حالا تلاش می‌کنم فقط نگران مسائلی باشم که درموردش کنترل دارم.»

«اینکه خدا ما رو شکل خودش نساخت  ما او رو شبیه خود ساختیم. ما تصور می‌کنیم که او موجودی چون ماست، نجوای عبادت ما رو می‌شنوه و خواسته‌هامون براش اهمیت داره...»

شما سعی داشتید تودهٔ مردم رو از طریق قدرت ترس و امید در کنترل داشته باشید، چماق سنتی رهبران مذهبی در طول تاریخ

«دقیقاً. به عبارت دیگه چیزی که باور داری، یا می‌گی که باور داری، مهم نیست، اینکه چطور زندگی کنی مهمه!

افسوس! اگر تمام انسان‌ها خردمند بودند، مهربان و رئوف بودند، آنگاه دنیا بهشت می‌بود، ولی اکنون اغلب جهنم است!

هیچ‌چیز در خود و از خود خوب یا بد، خوشایند یا ترسناک نیست. تنها ذهنته که اون رو این‌طوری می‌سازه.

من از هیچ قدرتی در روی زمین به‌جز شعور خودم تبعیت نمی‌کنم.»

آیا حقیقتاً باور داری که ما به‌عنوان انسان‌هایی میرا، متقلب، خبیث یا خشک‌رفتار شبیه خدا آفریده شدیم؟ به کسانی مثل مادر من فکر کن که در بیست سالگی مردن، یا افرادی که کور، ناقص یا دیوانه به دنیا اومدن یا اون‌هایی که مبتلا به خنازیر بودن یا ریه‌هاشون از کار افتاده یا خون بالا می‌آرن، یا اون‌هایی که حریص یا آدمکش هستن، اون‌ها هم شبیه خدا هستن؟ تو فکر می‌کنی خدا دارای توانایی ذهنی شبیه ماست و دوست داره که چاپلوسیش رو بکنن و اگه ما از قوانین اطاعت نکنیم، حسودیش می‌شه یا کینه به دل می‌گیره؟ اصلاً این شیوهٔ تفکر ناقص و معیوب می‌تونه در موجودی کامل وجود داشته باشه؟ این فقط شیوهٔ صحبت کسانیه که کتاب مقدس رو نوشتن.»

شخصیت، سرنوشت را می‌سازد.

فکر می‌کنم ریشهٔ این مسئله در خطایی بزرگ و بنیادی باشه. خطای فرض گرفتن خدا به‌عنوان موجودی زنده، موجودی که فکر می‌کنه، موجودی در تصورات ما، که درمورد ما و شبیه به ما فکر می‌کنه.

عقاید اشتباهْ آرامش متزلزل و دروغین به بار می‌آورد.

خدا ما رو شکل خودش نساخت  ما او رو شبیه خود ساختیم.

من انسانم و انسان‌ها تمایل فطری به حواس‌پرتیِ دفاعی دارن.

ولی معنای لغت "بردبار" رو به یاد داشته باش ـ یعنی ما عقاید دیگران رو تحمل می‌کنیم، حتی اگه اون‌ها رو غیرمنطقی بدونیم.»

رهبران مذهبی مسیر معنوی‌شون رو با مداخله در کسب‌وکار سیاسی گم می‌کنن. اقتدار یا تسلط شما باید به دادن مشاوره درمورد زهد درونی محدود بشه.»

امیدوارم روزی برسه که در جهان چندین دین در کار نباشه، جهان فقط یه دین داشته باشه که در اون تمام افراد خرد خودشون رو برای تجربه و ستایش خدا به کار ببرن

«من نمی‌تونم تصور کنم که از خاک تزویر آرامش جوونه بزنه.»

«ترس باعث پرورش خرافه می‌شود.»

استادان مذهبی همیشه دنبال این بودن که خودشون تنها مفسران رازها و آیین‌های مذهبی باشن. این خیلی به نفعشونه.»

تا زمانی که جهل و بی‌خبری وجود داره، طرف‌داران خرافه هم وجود دارن.

تو فکر می‌کنی خدا دارای توانایی ذهنی شبیه ماست و دوست داره که چاپلوسیش رو بکنن و اگه ما از قوانین اطاعت نکنیم، حسودیش می‌شه یا کینه به دل می‌گیره؟ اصلاً این شیوهٔ تفکر ناقص و معیوب می‌تونه در موجودی کامل وجود داشته باشه؟ این فقط شیوهٔ صحبت کسانیه که کتاب مقدس رو نوشتن

«مردم ضعیف و طماع در ناملایمات از دعا استفاده می‌کنند و مثل زنان اشک می‌ریزند و از خدا کمک می‌خواهند.»

کودکان به چیزهایی احتیاج دارن که بزرگسالان بهشون محتاج نیستن. انسانِ دو هزار سال پیش به چیزهایی نیاز داشت که انسان امروزی از اون‌ها بی‌نیازه. به نظر من، دلیل خرافه در تمام این فرهنگ‌ها اینه که انسان‌های بسیار قدیم از تزلزل رازآلود هستی می‌ترسیدن. اون‌ها شناخت کافی برای فراهم کردن چیزی که مورد نیازشون بود، یعنی توضیحات، نداشتن. و در اون روزگار باستانی، تنها شکل توضیحِ موجود چنگ انداختن به ماوراءالطبیعه بود  با دعاها و قربانی‌ها و قانون‌های غذای حلال و.

همانند یک گاو وحشی به مقاومت دیگران یورش نبرید.

«این یعنی تو خواستار پایان یافتن یهودیت هستی؟» «پایان یافتن همهٔ سنت‌هایی که با حق تفکر هر فرد تداخل ایجاد می‌کنن.»

خونه مکان نیست، وضعیت ذهنیه.