بریده‌هایی از کتاب طرحواره درمانی محرومیت هیجانی

افراد مهرطلب نیاز دارند که دیگران به آن‌ها نیاز داشته باشند

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مهرطلبی اغلب وقت زیادی را با نگرانی در مورد طرد شدن صرف می‌کنند.

مهرطلبی اختلالی است که به درمان نیاز دارد وگرنه فرد مبتلا به مرور دچار عناد با خود می‌شود، دائماً خودش را سرزنش می‌کند و سرکوب کردن این خشم و عصبانیت عاملی برای افسرده شدن فرد در بلندمدت خواهد بود.

از دیگر خصوصیات افراد مهرطلب این است که مراقبت از خود را واجب نمی‌دانند و به عنوان یک گزینه اختیاری به آن نگاه می‌کنند.

محرومیت هیجانی به این احساسی شما دامن می‌زند که تا ابد تنها می‌مانید و به نیازهای خود دست نمی‌یابید و هیچ‌کس شما را درک نخواهد کرد. محرومیت هیجانی مثل این است که در زندگی به دنبال گمشده‌ای می‌گردید.

بسیاری از افراد مهرطلب موافقت می‌کنند کاری را انجام دهند که ترجیح می‌دهند آن را انجام ندهند

کسب رضایت همه مردم یک کار تمام‌وقت است که بازده چندان بالایی هم ندارد

عزت‌نفس خود را ترمیم کنید تا بدون نیاز به تأیید دیگران بتوانید برای خودتان ارزش و احترام قائل شوید.

اگر در رابطه‌ای هستید که تحقیر می‌شوید باید بدانید تا زمانی که شما اجازه ندهید هیچ‌کس حق ندارد به شما توهین کند این شما هستید که اجازه چنین چیزی را می‌دهید.

اگر نگاهی به خصوصیات افراد مهرطلب بیاندازید متوجه وجود تناقضاتی می‌شوید که عجیب به نظر می‌رسند؛ مثلاً شخص مهرطلب توانایی بیان خواسته‌هایش را ندارد، اما از دیگران انتظار دارد که خواسته‌هایش را در نظر بگیرند، یا در حالی که نمی‌تواند در برابر خواسته دیگران «نه» بگوید، این که آن‌ها خواسته‌های بیش‌تری از او داشته باشند، ناراحتش می‌کند. تناقض دیگری که در ویژگی‌های افراد مهرطلب به چشم می‌خورد، مربوط به کمال‌گرایی آن‌ها است؛ با این که این افراد خود را ناتوان و بی‌ارزش می‌دانند، برای خودشان استانداردهای بالایی تعیین می‌کنند و از خود انتظار بالایی دارند. این در حالی است که مراقبت از خود، خواسته‌ها و نیازها و رشد شخصیتی آن‌ها، برای‌شان در اولویت قرار ندارد.

معمولاً کسانی که اختلال مهرطلبی دارند به انتقاد حساس هستند و انتقادپذیر محسوب نمی‌شوند.

خیلی از افرادی که با آن‌ها در ارتباط هستیم ممکن است افراد خوبی نباشند و این که ما بیش از حد به آن‌ها بها دهیم و تأییدشان کنیم باعث می‌شود به آن‌ها این پیام را دهیم که «من آدم ساده‌لوحی هستم و هر طور که بخواهی می‌توانی با من برخورد کنی و هر قدر بخواهی توهین و تحقیر کنی».  مجموعه این رفتارها باعث می‌شود پس از مدتی ببینیم که در کنار یک آدم پرخاشگر زندگی می‌کنیم.

مهربانی، ناشی از تمایل به کسب تأیید هم نیست و به طور کلی هیچ انگیزه‌ای فراتر از این‌که بخواهیم اوضاع را برای شخص دیگری بهتر کنیم، در بر ندارد؛ پس اگر به ازای محبت، مهربانی و کمکی که به افراد می‌کنید، به طور پنهانی مثلاً دل‌تان می‌خواهد برای او عزیزتر شوید، احساسات و محبت واقعی در کار نیست. شما آدم مهربانی نیستید، شما احتمالاً شخصیت مهرطلبی دارید

اولویت دادن به نیازهای شخصی خودخواهانه نیست، بلکه یک رفتار سالم است

ریشه شخصیت مهر طلب به داشتن عزت‌نفس پایین، مورد تحقیر و سرزنش واقع شدن و کمبود محبت از تولد تا بزرگ‌سالی باز می‌گردد.

بر خلاف مهرطلب‌ها، یک شخص مهربان در مقابل محبتی که به دیگران می‌کند انتظاری ندارد.

طرد شدن می‌تواند باعث ایجاد انعطاف‌پذیری شود و به شما کمک کند تا رشد کنید و درسی را که می‌آموزید، در عقب‌ماندگی‌ها و چیزهایی که پیشرفت شما را در آینده به تاخیر می‌اندازد به کار بگیرید.

دختری می‌گفت: «با این که خانواده شلوغی داشتیم ولی کسی حواسش به من نبود و همیشه خودم را بی‌پناه می‌دیدم. اکنون هم از کسی چیزی نمی‌خواهم، ولی از درون احساس نیاز شدید به دیگران می‌کنم».

در مهرطلبی شخص مبتلا نیاز دارد که همه او را دوست داشته باشند. افراد مبتلا به اختلال شخصیت مهرطلبی اغلب وقت زیادی را با نگرانی در مورد طرد شدن صرف می‌کنند.

اکثریت جامعه، مردمی مهربان نیستند بلکه مردمی مهرطلب هستند و به همین خاطر است که این‌همه بیماری در جامعه ما شایع شده است.

در واقع افراد مهرطلب نیاز دارند که دیگران به آن‌ها نیاز داشته باشند!

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مهرطلبی اغلب وقت زیادی را با نگرانی در مورد طرد شدن صرف می‌کنند.

افراد مهرطلب از درگیری و جدال (حتی بحث کلامی) وحشت دارند و سعی می‌کنند از آن فرار کنند. شخصیت مهرطلب ترس از عصبانیت دارند. این کاملاً منطقی است. عصبانیت افراد یعنی «من خوشحال نیستم» و زمانی که هدف شما به عنوان یک فرد مهرطلب این است که مردم را راضی نگه دارید، عصبانیت به این معنی است که در جلب رضایت آن‌ها موفق نبوده‌اید

شاید بتوان حس افراطی و بیش از حد برآورده نشدن نیاز از سوی دیگران را به عنوان محرومیت هیجانی شناخت

پنج سال نخست زندگی سال‌های ناهوشیار اما مهم زندگی هستند که نه تنها کودک رشد می‌کند بلکه رشد شخصیت او در بزرگ‌سالی در این دوران پایه‌ریزی می‌شود

اگر پدر یا مادر هستید، این رفتارهای مهرطلبانه می‌توانند عواقب دیگری هم در پی داشته باشند. به عنوان مثال، ممکن است به فرزندتان اجازه دهید از مسوولیت‌ها شانه خالی کند، چون نمی‌خواهید محبت او را از دست بدهید؛ اما این کار آن‌ها را از یادگیری مهارت‌های ارزشمند زندگی باز می‌دارد

کودک باید ابتدا در محیط امن خانواده دوست داشته شدن را عمیقاً احساس کند

شخصیت مهرطلب همواره از این موضوع هراسان است که شخصی از او برنجد یا نتواند خواسته دیگران را برآورده کند و این ترس ممکن است کم‌کم به اضطراب تبدیل شود.

آموزش این که تو به عنوان یک انسان باید به یک فرد سالمند کمک کنی برای این که شخص از تو محق‌تر است برای نشستن کاملاً صحیح است اما جایی این آموزش اشتباه است که برای این کار پاداش اشتباه به کودک می‌دهیم؛ - یعنی به کودک آموزش می‌دهیم برای این که بچه خوبی باشد باید حتماً به دیگران خدمتی ارائه کند.

وقتی همیشه از دیگران در قبال هر چیزی توقع جبران داریم یعنی ما یک فرد مهرطلب هستیم و باید آن را درمان کنیم.